Kısır Dölleme/ Kimlik Arayışları

Hayatın açılımları kalır sofra bezimde
Hastalığım düşüncelerimi anlatır
Bir parça umut kırıntılanır.

Mimiklerim uğuldar kimsesizliğimden
Rüzgâr büsbütün kopmuştur ruhumdan
Sadece varoşluğunu bıraktı
Çiçekler gibi dölleyerek...

Kulağıma çalınan mırıltı
Yalvarış, bastırılmışlığıma
Kendimi bulamadığıma kişilik kalır.

Büyük olmak koruduğunu düşünmek
Yanlış yönetti benliğimi
Şimdi kendi olgularımı oluşturup
Etrafımda örülü duvarı aşma düşüncelerindeyim
Yalnız başıma

Onlarda kendileri olsalardı.
-keşke-
Nurları ve bedenleri kendini bilseydi
Kıstırılmamış olsaydık bir göz odaya
Ya da isteklerimiz ayıp diye toprak altına itilmeseydi.

Arzularımız benlik çatışmalarına kurban edilmiş geçmişte
Akıl çatışmaları işliyor erkek ve kızın düşüncelerini
İki cinste tek, çaresiz tabularını kırmaya uğraşıyor.

Suç kimde bilinmez güvensizlikte,
Belki de bireyde kendine güvenini sağlayamadığı için
Anne baba olabilir mi?
Çok üstüne düşmek de sağır yapabilir...

Ne de hayattan ötede kalmışız yanlış doğruların etrafında
Nefes aldığımız sürece kişi kimliğine egemen olduğunda
Benlik arayışları sona erip düşüncelerini ve duygularına hâkim olacaktır.
Sonunda...

eskiolan (Hilal ZAMAN) tarafından 25.05.2009 17:09:51 tarihinde eklendi ve 104 gösterildi.