Aşkın âteşi vurup, şu sinemi dağlarken. Dertler ayyuka çıkıp, hicran ile çağlarken. Gün be gün feryâd edip, gece gündüz ağlarken; Çektiklerin yetmedi, biraz daha yan gönül. Sen nelere dayandın, buna da dayan gönül.
Şu üç günlük ömründe, neler neler gördün sen. Her mihnete katlanıp seveceğim derdin sen. O " Sevgili " uğruna ateşlere girdin sen; İbrahim`in yerine, kendini koyan gönül. Sen nelere dayandın, buna da dayan gönül.
Sevda dedikleri şey, benliğinden geçmektir. Kolayından vazgeçip, zor olanı seçmektir. Sevgilinin elinden, zehir olsa içmektir; Sevdiğinin kabı ol, rengine boyan gönül. Sen nelere dayandın, buna da dayan gönül.
Ayrılık acısıyla, her an yıkılan sensin. Kendini feda edip, bir de bıkılan sensin. Üstelik lâkâbına " deli " takılan sensin; Hicranın en hasını, içinde duyan gönül. Sen nelere dayandın, buna da dayan gönül.
Esat ANIK
Esadî(Esat ANIK) tarafından 10.02.2012 14:41:30 tarihinde eklendi ve 78 gösterildi.
