MAHPUSHANEDEN ANNEME MEKTUP
Burası çok soğuk, sanki zemheri; Acılar bir türlü bitmiyor anne! Koyu bir karanlık kaplar her yeri; Başımdan gam keder gitmiyor anne!
Sığınacak bir yer ararken bu baş; Ne bir dostum gelir ne bir arkadaş... Her gün gözlerimde üç beş damla yaş; Gücüm hiçbir şeye yetmiyor anne!
Uzanmadı bana bir dostun eli, Bu mahpushaneye düştüm düşeli... Sana varan yollar hasret döşeli, Kimse bana yardım etmiyor anne!
Üşüyorum anne, üşüyorum bak; Rüyamda yollara düşüyorum bak! Her gün cehennemi yaşıyorum bak, Burada hiç şafak atmıyor anne!
Üç günde ömrünü edersin yarı; Kaybolur hayatın bütün ayarı... Ruhumu yakan şu zindan duvarı Umuduma umut katmıyor anne!
Hüsnü Özdilek (Hüsnü Özdilek) tarafından 01.12.2011 20:23:27 tarihinde eklendi ve 43 gösterildi.
(Yönetici)
|
Zeynep (08.12.2011 10:13:38)
Duygulara tercüman olan kalemi kutluyorum. Saygılar sunuyorum.
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
01.12.2011
Okunma:
43
Yazara ait bilgiler:
Hüsnü Özdilek
(Hüsnü Özdilek)
|