E-mail adresiniz: Şifreniz: Beni hatırla   » Yeni üye olmak istiyorum » Şifremi unuttum

Kâbus





Yemyeşil fidan iken kuru çınar ettiler
Su bilmez gözlerimi akan pınar ettiler
Dost bildiğim insanlar bırakıp ta gittiler
Şu kocaman gönlümde küçücük dünyadayım
Kâbus mu yaşıyorum inşallah rüyadayım

Tek, tek kırın taşları yıkmayın temelimi
Darağacına çekin yok etmen emelimi
Umutlarım bitmeden ya tutarsa elimi
Göklerde uçsam bile zannedersem yaya’yım
Kâbus mu yaşıyorum inşallah rüyadayım

Ta uzaktan göndersen bir selamın hoş gelir
Korkuyorum gül atsan bu başıma taş gelir
Mevsim yazı gösterir ortasında kış gelir
Ufak taşlar içinde rüzgâr vuran kayayım
Kâbus mu yaşıyorum inşallah rüyadayım

İnsanlık giysisini üzerimden soydular
Her cefaya eh dedim kabullendim saydılar
Verilen sözlerinden hemen geri caydılar
Ahmet’im ben kendimi kadersiz mi sayayım
Kâbus mu yaşıyorum inşallah rüyadayım.



ahmet ekici (ahmet ekici) tarafından 18.11.2011 09:32:50 tarihinde eklendi ve 1351 gösterildi.

 Mor Menekşe (22.11.2011 10:14:40)  
Profili | Şiirleri | Sesli şiirleri| Makaleleri | Hikayeleri

Harikasınız üstad.

(Yönetici)
 Zeynep (18.11.2011 14:14:37)  
Profili | Şiirleri | Sesli şiirleri| Makaleleri | Hikayeleri

İçli, hisli şiire tebrikler.

Esere ait bilgiler:

Kayıt tarihi:
18.11.2011

Okunma:
1351

Yazara ait bilgiler:

ahmet ekici

(ahmet ekici)
• Profili

Diğer yazdıkları:

• OLMUYOR
• DOKUNUR
• KATİL
 

© 2008-2009 Yazarlar Topluluğu | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir.