KANA BÜRÜNÜR
Âmenna etmeden sahte yaşama,
Diz çöker yüreğim, yerde sürünür.
Asit damlaları yağar başıma,
Sensiz giden her gün kana bürünür…
Yollarıma atlas halı serseler,
Sağıma soluma servet verseler,
Kevser’de yıkayıp zemzem sürseler,
Gözüme deryâda damla görünür…
Uyan ey gözlerim etrafına bak,
Üfle kıvılcımı tut cürmünü yak,
Ömrü sorgulama sen başına kak,
Yalınayak yalnız yâre yürünür…
Gözlerinde zerre gönlünde büyük,
Dilde sitem olur omzunda yük,
İpin ucu kaçık, düğümler sökük,
Dizlerini döven yürek öykünür…
Ayser ÖZBAKIR
Ayser (Ayser özbakır) tarafından 09.11.2011 11:23:38 tarihinde eklendi ve 55 gösterildi.
|
alaaddinuygun (09.11.2011 12:59:50)
harika dizeler,,,tebriklerle
| Bu yoruma 1 cevap yazılmış. |
|
• Esadî (10.11.2011 15:40:05)
Enfes bir şiir. Her şeyi ile dört dörtlük.... derken
Son kıtanın döner ayağını (öykünür) diyerek bozmuşsunuz Ayser hanım.. Bilirim ki siz iyi bir şairsiniz. Gözden kaçmış demek ki..
Kafiyeler kök baz alınıp yapıldığına göre sürün-bürün-görün-yürün-öykün.. Şimdi tekrar bir gözden geçirivetrin lütfen.
Saygılarımla..
|
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
09.11.2011
Okunma:
55
Yazara ait bilgiler:
Ayser
(Ayser özbakır)
|
