Yalın Ayaklı Çocuk

Oynuyordu çamurda bir çocuk.
7-8 yaşlarında var yokdu.
Yalınayak, ayakkabısıda yoktu ayağında.
Ama o oynuyordu.
Bir oyuncağı yoktu.
Abisi ablası bile yoktu.
Hatta kardeşleri bile.
Ama o hala oynuyordu.
Çamurda yalınayak.

Üstü başı yırtıkmı ne ?
Sesler gelmeye başladı pencerelerden.
Ahmet, Fatma, Emrah, Güler.
Kenarda kuru yerde oynayan çoçuklar,
Birer ikişer ses gelen evlere dogru gitmeye başladılar.
Çamurdaki çocuk hala oynuyordu.
Yalın ayaklarıyla.

Çoçuklardan giderken, içlerinden birisi onu eliyle göstererek;
Annesi çok kızacak,zor temizlenir.
Birde dayak yer diye söylenmeye başladı.
Yalın ayaklı olan çocuk duydu sesleri...

Şöyle bir yukarıya doğru baktı.
Yalın ayaklarını suya vurarak.
Tam da hava kararıp akşam kızıllığı basmak üzere idi.
Giden çoçuklara baktı için için.
Gidecek bir evi yoktu.
Temizleyecek,kızacak,hatta dövecek de olsa annesi yokdu.

Oturdu çamurun içine yalınayak.
Gözlerinden akan yaşları silmeye çalıştı.
O çamurlu elleri ile,ağlaya ağlaya.
Bir yandanda bakıyordu çamurlu yalın ayaklarına...

YILMAZ BARITLI
ÇORLU

YILMAZ BARITLI (YILMAZ BARITLI) tarafından 23.04.2011 22:04:48 tarihinde eklendi ve 180 gösterildi.