Kırk Yıl 3-Anam

“-ne zaman …
bi yaşlı gadıncağız görsem
elleri nasırlı,
beli bükük,
gariban!
amaa; gözleri
gözleri sevgiyle bakan
nur içinde yatasıca
anam düşer yadıma

çaresizliğinden çare telkin eden
“Allah beterinden saklasın,
beterin beteri var ay yavrım” deyen
güçsüzlüğünden bize
umut yeşertmeye çabalayan,

yoktan var eden…,
hiçbir şeyi
esirgemeyen
her öğünde bulup-buşurup
sofayı donatan,
çocukları olmadan
boğazından yarım lokma geçmeyen
bizim yediğimizle doyan
güzeller güzeli anammm..,

nerden bulduysa o günün behrinde
guşağının katından çıkardı da iki buçuk lirayı
“-eyi sakla, düşüreyin deme sakın” diye
cebime sıkıştırdı”
bilmen niyeyse bi dondurma alıp yemedim
o iki buçuk liranın on kuruşuyla
sanki sarılira sahibiyiz,
öyle ya..”

bayramdan bayrama da olsa
sofrada
birimiz olmasa
yüzü gülmeyen
gönüller dolusu güzel dileklerini
“ümmed-i Muhammed’in evlatlarına “
da dileyen
yoları gözleyen

bi araba düdüğü duyulsa…
gecenin geç yarısında; şoseden bi araba şavkı yalasa
Akgedikden bir araba dönse
köyde bir kamyon gürlese
evladını beklermiş
anammmm

aaah anammm!
yoldan her geleni
kendi evladı sanan
değilse, hiç değilse bir selam bekleyen,
“iyi” haberine
kuşkuyla yaklaşan,
gözleri yolda
gönlü, gurbete uçan
evlatlarının, mutluluğunda
sağlık haberlerinde
ecel geldiğinde bile
mutlanan
anam……….

anam düşer yadıma
anamın yaktığı ağıtlar
“-yağmır yağar
dereleri sel alır
gurbete gidenin
yarin el alır
kimi görsem, aklım hep sende kalır..
gurbete gidenemim yarin el alır..”

almadı mı aldı.”
…

“-gurbete gedenin sadece yarini değil
anasını da el alıyormuş,
ilk zamanlar baya ağır geldi
ha deyince kabullenemedim ama
biraz de akıl ermezlik tabi
bizim gedeler ne olacaktı
öyle ya.. başlarında kim olacaktı
anam bir başına nasıl baş edecekti,

duyunca öfkeden deliye döndüm
güya babamın hısımı akrabası yarenlerine
hak verdim, öne düşüp,
yol göstermelerine
bilmem onlar önayak oldular
bilmem anam vardı”
………

“-her evladı gurbete düşen anaların
ağıtları düşer yadıma
gurbete isyan eden analar
kimi kader mahkumu
kimi gurbet..

mahkumlar gelir aklıma
anlayamam
bilemem
kabul edemem
ömrü gurbette geçirilmek için
dünyaya gelmeyi
anaların bağrının yanmasını

“gurbette ömrüm geçecek•
bir daracık yerim de yok
oturup derdim dökecek
vefalı bir yarim de yok”

anam ne baharı bilirmiş ne yazı
ne sıcağı, ne ayazı
ne konu-komşunun
ne torunlarının adını
varısa da, yoğusa da
herkese benim adımla çağırıyormuş
yalan değil

“-rahmetli anam,
üvey kardeşlerimle meşguldür diye
Allah var benimde hiç aklıma gelmedi
o zamanlar
daha doğrusu isyanlardaydım işin aslı

Allah razı olsun Hacı Amcadan
bizimkileri ayırmamış,
kendi evlatlarından
gerçi anam da güzel kadındı Allah için
otuzunda var yok, dul kaldığında
sıkıntı çekmemiş, Hacıya varınca
benden başka!

bayramlarda beklermiş beni
“geçen bayram gelemedi
bu bayram gelcek” diye diye
duydum
kahroldum…

ne zaman duydum,.. taaa öldükten sonra;
kahroldum
ömrüm boyunca
hay bu gurbeti ırcat edenin
yedi ceddi, sıla yüzü görmesin
şimdilerde insanın yüreğine oturuyor
ta can evine
yaş kemale erince
kanını donduruyor
ana-baba olmayan
evlat acısını ne bilir
nur içinde yatasıca
anaamm!

beni anmadan dakikası geçmezmiş
kardeşlerimde beni bu yüzden affedemediler
kan davalılarıymışım gibi
kin kustular
affedemediler beni
haklılar
yüzüme bakmadılar
el var, gün var demediler
açtılar ağızlarını,
yumdular gözlerini
ağızlarından çıkanı kulakları duymadı
hangisine cevap vereceğimi bilemedim
hangisinin ne dediğini anlamadan
birinin nefesinin bittiği yerde öteki
dört koldan saldırdılar
haklıydılar..
haklılar
ama
neye yarar
anamı geri getirir mi
ilenmeler,
küfürler
ahlar
vahlar..”
…

yüzü güler mi anamın
anamm

İbrahim Çelikli (İbrahim Çelikli) tarafından 10.04.2011 14:10:02 tarihinde eklendi ve 92 gösterildi.