TEMMUZDA AYAZ ZEMHERİDE ALEVDİK
Biz kimdik?
Hangi çağda iklimdik?
Nasıl bir akıbettik?
Kendimizi ne zaman bulduk?
Ve nerede kaybettik?
Kendimizken biz olduk…
Yüz yüze gelip hoş bulduk…
Bizi yan yana kim serdi de
Bir sürgünde vücut bulduk…
Temmuzda ayaz, zemheride alevdik
Şimdiki zaman yeleğinde aşkın,
Olur olmaz demlerinde vakti heba,
Sözü bir edip dikleşerek,
İnatla toprağı yarıp, kuşlukta…
İki çiy damlasına doğru güneşle zıtlaşıp,
Sevişircesine koklaşarak…
Bir arpalık sınırında,
Çiftçilerin ayaklarını koklayarak…
Bir orağa sütten kanımızı bulaştırıp,
Arıların karnını doyurmayı ihmal etmedik.
Ama geceden kalma kamerin rengini çalıp,
Aynı kökün suyunu emerek büyüdük,
Yeşil otlara hava atarak…
Sarıya çalıp rengimizi,
Bir koca öküzün ayaklarına serilene kadar,
Aynı filiz dalında gurur ve ihtirasla öpüşürdük…
Çünkü biz aynı kökende iki papatyayız...
Celal Şahbaz_________yorgunkalem...
yorgunkalem (celal Şahbaz) tarafından 17.03.2011 22:06:20 tarihinde eklendi ve 237 gösterildi.
|
|
|
|
ozanAli (27.03.2011 20:56:03)
Aynı kökün suyunu emerek büyüdük
kalemin var olsun
selamlar
|
|
|
|
|
|
|
(Yönetici)
|
Zeynep (26.03.2011 17:17:18)
Bu güzel şiirle birlikte haftanın şairini kutlarım.
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
17.03.2011
Okunma:
237
Yazara ait bilgiler:
yorgunkalem
(celal Şahbaz)
|
