Sırtımda bir küfe yalnızlık Kuş gibi hafif uçur dağları aşırt Yerinden kımıldamaz taştan ağır Yanılmaz gerçek içindekine bağlı Dolup boşalıyor Boşalıp boşalıp doluyor Ama hep taşınmak istiyor Bir dediği iki olmadı varsın şımarsın Sonlanınca şiirim biliyorum arayacak gözlerim Beklentiyle örülmüş o sımsıkı kara kuru dalları
Seçkin GÜNDÜZ
seçkingündüz(seçkin gündüz) tarafından 24.01.2011 10:07:08 tarihinde eklendi ve 203 gösterildi.