8 Aralık 2010 / 02:04 Yatağa gittim ve tekrar bir ölü gibi hortladım. Camdan dışarıya baktım; her yer bembeyaz kar. Ne işim var benim gecenin bu vaktinde? Gözkapaklarımı kapatamıyorum. Ellerimle bile kapatamıyorum. Hadi bastırın karanlıklar, hadi uyutun beni yalnızlıklar. Bir heyacan var içimde, kıpır kıpır, kelebek gibi; ama sonra bu kelebeğin kanatları kırılıyor. Uyumak istiyorum, biraz uyumak. Bana azap etmekten zevk mi alıyorsun? Bana azap et! Uyutma! Gökapaklarımın altından, kirpiklerime tutunarak çık! Kozadan çıkar gibi çık. Kelebek ol, uç hadi! odamda. Kitaplarıma kon! Kanatlarınla bana cilve yap; sonra çiçeğe konar gibi dudaklarıma kon. Kıpırdama, hiç kıpırdama. Şişşşşşşşşt.
Descartes ,, Düşünüyorum o halde varım’’ diyor. Fakat ben seni düşünürken ben yokum. Peki nerdeyim ben, nerde? Kendimi ararken seni buluyorum, aşkım! sadece seni. Bir cin gibi girmişsin bedenime. Çıkman için yakarım bu bedeni, Ortaçağ papazları gibi. İçimdeki şeytansın. Özgür olman için yakarım kendimi. Kurtulman için ateşe veririm bedenimi. Bedenimi bulamıyorum. Dokunduğum herşey sensin. Âdeta benim üçüncü boyutumsun. Herşey, evet herşey, senin şekline giriyor, bakınca. Herşey sensin. Ben yokum. Senin var olduğunda ben yokum, aşkım! Benliğimi kanser gibi sarmışsın. Hücrelerim aşkınla ölüyor. Bu bedeni bir bohça gibi taşıyorum sırtımda. Bir bohça; ama içinde kalbim saklı; yani sen.
Aşkın sırrı, ızdırap çekmek.Vücüdum inan eriyor, ruhum da benimde bir avuç su. Eriyorum, bitiyorum. Kireç taşları gibi eriyorum. Mutlu musun?
Senin merhametin yok, aşkın da yok. Seviyorsun beğenilmeyi. Kırarım elindeki aynayı; yani kör ederim gözlerimi. Bir daha bakamazsın güzelliğine. O aynanın arkasına bir bak; bir adam var, iki büklüm. Gözyaşları başına yağmur gibi yağıyor. Beni ağlatmaktan zevk alıyorsun; ben de ağlamaktan, azap çekmekten. Can çekişiyorum her gece; sen de tevekküllü bir imam gibi başımda duruyorsun. Elini okşamak için değil; canım çıktı mı diye uzatıyorsun? Ben de öpüyorum parmaklarını. Cildin, ipek bir tül gibi dolaşıyor yüzümde. Ölüyorum. Vallahi ölüyorum. Sen öldürüyorsun. Öldürmek kolay, ölmek zor aşkta. Ölmek daha şerefli. İntehar edenler çoğunlukla erkekler; yani ben.
Değer misin bilmem ama, aşk için ölmeye değer. Aşk ruhumun bitkisel hayatı. Yani meflucum.Seni seviyorum. Anlatamıyorum. Kızıyorum ama, gel birde içime sor. Geneki varsın, olmasan da geneki varsın. Özlüyorum seni, annen, babandan daha çok, daha çok. Seni düşünüyor ve düşlüyorum. Ve sonunda şöyle diyorum: ,, Düşünüyorum o halde ben değil, sen varsın sen.‘‘
Seni seviyorum birtanem, unutma!
Ruzbihan(Soner Çağatay) tarafından 10.12.2010 13:39:36 tarihinde eklendi ve 80 gösterildi.
