ARKADAŞ
Yaşanası zamanda, şuurlu sevdalara, Beyhude kapattık kapılarımızı Ser verip, söz söyletmediğimiz davalara… Birer birer… Nasıl çiviledik pencerelerimizi… Kırıldık… Ezildik… Yıprandık… Ve Yıpratıldık… ….. Kader deyip, olmazları olur saydık… ….. Aldandık… ….. Rıza almış hislere kahrettik... Benliğimizi terk edip dönmeyen, Uygar duygulara kurşun sıkar olduk… Bizi utandıran, Bedbaht sevdalarla avunurken, Nafile… Nefrete tapar olduk… ….. Bize ne oldu ARKADAŞ… ….. Arzın merkezine mantığımızı, Neden gömdük… Gömdük de… Aklımızın elinde, nasıl perişan olduk… Bizi kim anlayacak diye az mı bekledik? Az mı feryat ettik? …… Az mı harcadık kendimizi? …… Biz kime ne yaptık, ARKADAŞ? ….. Yada kimler bize ne yaptı? Kim unutturdu bize gülmeyi? Gülerken güldürmeyi, Sevdiğimize ölmeyi ….. Hatırlar mısın ? ….. Eskiden, ne hayaller kurardık… Şimdi… Neyin hayalini kuruyoruz... O hayallerimizi kim aldı elimizden, ….. Biliyor musun ? Bizi kim ? Ruhsuz ve çorak bıraktı, ARKADAŞ…
Celal Şahbaz_________yorgunkalem...
yorgunkalem (celal Şahbaz) tarafından 08.12.2010 11:52:59 tarihinde eklendi ve 80 gösterildi.
(Yönetici)
|
Zeynep (08.12.2010 13:36:49)
Zamanımızı anlatan, çok başarılı şiiri tebrik ediyorum.
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
08.12.2010
Okunma:
80
Yazara ait bilgiler:
yorgunkalem
(celal Şahbaz)
|