Üftade Gönlüm...
ÜFTADE GÖNLÜM…
Sevda denilen bağın bağbanıyam
Aha tam da buramdan yaralıyam
Hem güle hem bülbüle sevdalıyam
Birde sen vurma zaten haralıyam
Sevdan soluma düştü özüm bağlar
Bir şiirdir sevdamız aşktan çağlar
Gün ufukta batarken güneş ağlar
Can yari özler geçit vermez dağlar
Dertli bülbül ötermiş gülüm diye
Gül sorgulanmaz vardır diken diye
Dikeni güle aşktan bir hediye
Güz gülü döner aşksız viraneye
Yürekten yazılan şiir verir nefes
Seven gönlüme beden olmuş kafes
Canım diyen olmalı canana ses
İnsanları yüceltir bir söz, bir es
Yüreğinde açtırır gülü üstad
Gülün değdiği gönül olmaz murtad
Bülbülün meşki gülde fevkalmu’tâd
Aşka ıstırap olur şeb-i firkat
Bazen ay tutulurmuş bazen güneş
Sanki ruhun ruhuma yazılmış eş
Doğsa da doğmasa da ayla güneş
Şu üftade gönlüme oldun kendeş
Şeb-i firkat: ayrılık gecesi
murtad: dinsiz
Bağban: bahçevan
Kendeş: deva, çare
üftade: düşkün, tutkun
fevkalmu’tâd: fevkaladenin fevkinde
23.10.2010
Bülent ARI/GAZİANTEP
Bülent ARI (Bülent ARI) tarafından 23.10.2010 21:32:10 tarihinde eklendi ve 79 gösterildi.
|
Buğrayiğit (17.05.2011 10:58:31)
Bülent hocamın harika şiirine tebrikler.
|
|
|
|
|
egitimci38 (24.10.2010 15:17:27)
Gönül güzelliğiniz satırlarınıza yansımış.
Yüreğinize ve kaleminize sağlık efendim.
Selam, saygı ve sevgilerimi sunuyorum.
|
|
|
|
|
ozlem (24.10.2010 11:14:27)
Türküce. Tebrikler.
|
|
|
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
23.10.2010
Okunma:
79
Yazara ait bilgiler:
Bülent ARI
(Bülent ARI)
|
