büyümek istemedim ki ben...
Çocukluğumuzda ulaşamadığımız raflardı belkide büyüme isteğimizdeki en büyük sebep...Bilemedik o zamanlar büyüdükçe büyüyenin bir fidan gibi sadece boy değil...bir insan ömrü olduğunu...Herkes çocukluğunda bir an önce büyümek ister ya hani...Sırf bu yüzden kızlar 12 yaşlarında başlardı süse püse ehemmiyete ve akabinde gülüşünü, duruşunu, değiştiremeye...Dikkat çekmenin bir ortamda en önemli keşif olduğunun kavrandığı yaşlar...Bizim zamanda 12 idi şimdi belkide 4 bilemedin 5 yaşları:)))Erkek çocukları ise daha kalınlaşan seslerini ve sivilceleşen yüzlerini farkettiği ve büyümeyi sandığı...O zamanların en klişe laflarıydı " tabi oğlum ne sandın" büyümenin göstergesi bu cümlelerden biri sadece ama dikkat büyük harfle kurulur bunlar...bir tarih veremicem galiba bu yaşlara hiç belli olmaz ben diyim 6-7 sende belki 18:)))Büyümek istemedim ben oysa...3 çocuklu bir ailenin ortanca evladıyım...Ne en büyük olan kardeşler içinde ne en küçük hiç büyümedi diye tarif edilenim ben...Ortanca işte. Babama aşık büyüdüm ben. Bugün 23 yaşındayım...Hayıtımla ilgili birçok kararı kendi başıma aldım...Pişmanlık duyacağım şey olsa da hayatımda kendi kararımdan ötürü olmasından yanayım...Ki hiç paşman olmadım ben yaşadıklarımdan...Hepsinden zevk ya da ayrı bir parantezde ders almayı bildim...Bu iki üniversiteyi bitirikende "kendi paramı kazanacağım baba ben" diye kararımı aileme bildirirkende hep aynı oldu...Ama büyümek istemedim ki ben...Hep çocuk kalsaydım keşke...Babama aşık, bebeğine aşık, hayata aşık, bugün tv izlesem mesela toprakların çeşidinden biri sanırdım silahlı toprakları, Davos'u peresin babası falan belki, Ergenekon'u kalın bir kitap hiç bitmeyen karışık, Flistin'de ölen çocukları Amerikan filmi, Seçim propagandalarını da bir yarışma sanki... Ne güzel olurdu hiç büyemeseydim..Yaaaaaa büyümek istemedim ki ben...
oznur6141 (ÖZNUR ALTINTAŞ) tarafından 16.04.2009 11:34:37 tarihinde eklendi ve 136 gösterildi.
|
mdkalafat (16.04.2009 11:47:05)
Doğanın kanunuyla yüz yüze gelmişsiniz.İnsanlar doğarlar büyürler çoğalırlar ve ölürler.İki kere iki dört bu kural asla değişmez.Aynı duyguları ben de yaşıyorum bazen sizin gibi ama bu rüyalardan bir çocuğun Amca Dayı v.s sözcükleriyle irkiliveriyorum.Ne kadar yaşımız ilerlesede içimizdeki çocuğu öldürmeyelim yeter.Duygularınızı paylaştığınız için teşekkürler.
| Bu yoruma 2 cevap yazılmış. |
|
• oznur6141 (16.04.2009 12:01:07)
ben bu paylaşıma yorum yaptığınız için teşekkür ederim...İÇimdeki çocuğa gelince o, o kadar masum o kadar güzel ki hiç öldünmeye niyetim yok ben ölürüm o yaşar...
|
|
• mdkalafat (16.04.2009 14:43:43)
Asla öldürme gücendirme zaten içindeki çocuğu yaşın kaç olursa olsun o çocuk hep içinde olsun.
|
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
16.04.2009
Okunma:
136
Yazara ait bilgiler:
oznur6141
(ÖZNUR ALTINTAŞ)
|
