GEÇMİŞİNİ KOKLA ANNEM

Benim saçlarımı hiç kokladın mı annem ?
Upuzun saçlarım vardı
Meleklar kadar masum bakarken gözlerim...
Sen....Sen hiç...
Koccamaan öptün mü beni be annem ?

Geçmişini tutmak ister misin ?
Biliyorum yükün ağır,
Yorgun yüreğinde,kocaman bir dünya vardı.
Biliyorum her şey bizim içindi...
Ama bir kez...Bir kez deneseydin be annem,

Şimdi anne yüreğimdeki kızını
koklamak ister misin ?
Ben anneyim şimdi,
Benim de kızım var,
bakışları bana benzeyen
O'da sevilmek istiyor.
Yavrumun kokusunda, beni koklamak mesela...
Bir an bile olsa...
İstemez misin anne?
*İstemez misin* söyle...
Sevmeyi dener misin annem ?

Benim şimdi...
Şimdi saçlarım kısa,
Yüreğim yorgun.
Vermek istesem, bir tutam saç, bir tutam yürek.
Ama Saçlarım dağılmış,
Yüreğim, param parça,
Yanaklarım .
Yanaklarım daa.....
Yetmişli yıllardaki gibi değil.
Ama olsun...Sen ...
Sen benim yerime..
Kızımı okşa anne ... Kızımı...
Geçmişini...
Gelecekteki umudunu..
Sar ruhuna, ruhunla kokla.

Hiç tatmadığım , sevgimi biriktirdim yüreğimde sana.
Geç olmadan, al yüreğimi ellerine.
Çocukluğumu,yüreğimde kokla ANNE...YÜREĞİMDE.

Necla (ömür) TARİH: Anneler Günü