İçimde gizli kalan, tüm bakir sözcükleri azat ettim Ömrümün baharında, son deminde. Heyecandan, her yanım yaprak gibi titrerken Sarhoş kelimelerim, feleğini şaşırdı dilimde.
Hani demiştin ya SEN.. SEN...Hep yanımda olacaktın, böylesi baharlarda, Hani söz vermiştin bana...Kızmayacaktın. Tümcelerim, kalemimden savrulurken, beyaz kağıtlara.
Onu terkediyorum diyen feryatlarımda Sen değil miydin ? Sakın bırakma diyerek, diller döken. Nerden çıktı şimdi bu, Çömez bir teröristin namlusundan boşalan, Yüreğimi yakan, kör kurşuna dönen bakışların. Ve nerden çıktı şimdi ... Eşkiya soluklu bu adam.
Hani sen kızmayacaktın... İçin sızlamadı mı, gözlerime bakıp da, Dilinden kaypak sözcükler dökülürken. Ve için sızlamadı mı şimdi? Yüreğimde hüsrana dönüşen kelimelerinden.
Kırdım kalemimi artık, İdam oldu son kararım, Yaktım, beyaz kağıtları Yok ettim, tüm yazdıklarımı Ve gömdüm, şiirle dolu yüreğimi, BÜTÜN SENLERİN ALTINA...
Necla (ÖMÜR) 07.05.2010---13.15--
Ömür AHİR(Necla SARIKAVAK) tarafından 08.05.2010 01:16:12 tarihinde eklendi ve 119 gösterildi.