MAVİ GÜNEŞ

MAVİ GÜNEŞ

Çiçeği burnunda bir güzeldin
Körpe bir bahar fidanıydı ellerin
Baktıkça gözlerime
Rengârenk bir ışık hüzmesi
Gökten cemre düşercesine
Güneşi süzerdi gönlüme gözlerin...

Her gün batımında
Ateşten gülle kesilir güneş
Yüreğim lâf anlamaz
Yanardım içten içe hüzünle
Ufuklarda alaz alaz...

Ben seni sana
Gönlümün diliyle anlatamadım,
Artık beni bana
Senden başka hiçbir şey anlatamaz...

Kalem kurşun olur saplanır yüreğime
Sözcükler kana bulanır
Alıcı kuşlar döner başımda
Hasret cana dolanır...

Ey ufukları bir uçtan bir uca
Bir adımda geçen güzel
Ey umutları dolu dolu
Bir vuruşta biçen güzel
Ey yerden göğe doludizgin,
Bulutlarla şaha kalkan
Kanatlanıp şimşek hızıyla
Düşten düşe uçan güzel;
Seninle kavruldum,
Seninle savruldum
Seninle uçtum,
Seninle göçtüm
Hararetini güneşin bakışınla ölçtüm
Cennetin bağrında
Cehennemin nârına seninle düştüm,
Ey ay bakışlı gün yakışlı şirin yâr
Düştüğüm yerde ölüm yok dirin var...

Şaban AKTAŞ
07.05.2010

HOMEROTİK (Şaban Aktaş) tarafından 07.05.2010 22:28:05 tarihinde eklendi ve 191 gösterildi.