AY İLE SOHBET Ay darıldı bu gece işmar etmedim diye Haykırdı hece hece muhtaç imiş sevgiye... Be hey vefalı yaren olur mu küsmek hemen Günlük arzular ile dönmüyor bu değirmen Bağışla bir seferlik unutmuşum tamamen. Aklım hayli karışık çıkılmaz devrandayım Balkonu mekân ettim yıkıldım hüsrandayım.
Gözyaşı kulelerim avucumda yokoldu Çocukça hayalleri çaldıralı çok oldu. İnce damlalar sızar kirpiğin vuslatında Umutlar hayâl oldu kanatlanan atında Şimdi ben ne bulayım öfkeli suratında? Kelimelerim öksüz hecelerimse yetim Namahrem sözcükleri azat etmek niyetim.
An elde eriyen buz kolay değil telâffuz Mümkün müdür tahaffuz yazar mı levh-i mahfuz? İstemezdim kayboldu pembe düşler nerede? Çığlığı duyulmadı boğulurken derede Onu çekip tutsaydı talihim bir kerede. Kamçılandı hayaller terkisinde atımın Sefasını sürmedim günlük saltanatımın .
Ruhumda parça parça bin bir türlü düşünce Kalkmak gelmez yeniden bir kez yere düşünce Ne zaman ayrılacak üstümden karanlıklar? Saatler akıp gitmez daha şafağa çok var Beni yedi bitirdi içimdeki canavar. Çekilir gibi değil ruhumdaki ızdırap Geçmişim perişandı gelecek günler harap.
İpekli kaftanından kan süzüldü sabaha Ömür tükendi bitti geri ne kaldı daha? İlmek ilmek işlenip saklanırken her ayıp Açıyorum elimi sükûnete susayıp Kopardılar ruhumdan bütün inancım kayıp. Emret huzur getirsin mavi kanatlı kuşlar Önümde dümdüz olsun yükselen tüm yokuşlar. Afet Kırat
Yorum: Muzaffer Tekbıyık
afet kırat(afet kırat) tarafından 15.04.2010 09:31:20 tarihinde eklendi ve 112 gösterildi.
