YALNIZLIK YAĞMAKTA HUZUREVLERİNE
Sitem edip terketmişliğin veya terkedilmişliğin acısıyla huzurevlerine sığınan yaşlıları kaçımız ziyaret ettik?
Ziyareti boşverin, onların yaşamlarını yerinde incelemek için kaçımız gidip, gördük?
Sevdikleri tarafından dışlandığını ama yine de onlara duyduğu özlemlerini dinleme ve onların yaşlı kişiliklerinde hayatın bir başka yönünü anlama düşüncesi kaçımızda uyandı?
Bir evlat, bir torun, bir arkadaş özlemiş de başını koyduğu yastığa sarılıp, onu gözyaşlarıyla ıslattığını kaçımız hayal edebiliyoruz?
Bayraaaamdan bayrama üçümüzün-beşimizin, sırf objektiflere yakalanabilmek ve kendimizden söz ettirmek için gittiğimiz günlerin, onların belleklerinde ne denli önemli olduğunu kaçımız kavrayabiliyoruz?
İnsan sevgisi olmayan bir toplumda hayvan sevgisinden bahsetmenin, hiçte çarpık olmayan gerçeği, bizim bu ilgisizliğimizle su yüzüne çıkmıyor mu? Ve bakımına milyonlarca lira verdiğimiz filanca cins köpeğimizi caddelerimizde kendimizle birlikte vitrinlerken utanmıyoruz mu?
Öyleyse insan ve hayvan sevgisinden bahsetmeyelim.
Belirlediğimiz amaçlara ulaşabileceğimizi ne kendimiz ne de bir başkaları garanti edemez.
Ama eninde-sonunda hepimizin varacağı bir nokta var: YAŞLILIK
Ve yarınların bize ne kazandıracağı, neler kaybettireceğini de garanti edemeyiz. Sağlığımızı bir saniyede, mal varlığımızı bir imza atış sürecinde kaydedebiliriz.
Bu gerçekleri göre göre erkeklerimizin zamanlarını oyun salonlarında, kadınlarımızın günerde geçirmeleri, kendilerini sorumluluk almadıkları bir ortamda vitrine etmeleri, kendi yaşamlarına bile değer vermediklerini göstermiyor mu?
Kurumlar, sırf huzurevleri ve yaşlılar için bir birim oluştursa da, başvuruda bulunan insan değeri bilen insanları, nöbetleşe bu iş için organize etse iki taraf da mutlu olacak, niçin yaşamaları gerektiğini kavrayacaktır.
Biz, zamanı yok ettiğimizi zannederken, zamanın bizi yok ettiği gerçeği, bizimle, bilhassa şu hayvan sevenlerle alay etmektedir.
Hayat çarkının hangi dişlileri arasında kalabileceğimiz hepimiz için meçhul değil mi?
Geleceğimizdeki bir olasılığı görmek ve acı gözyaşlarını kurutmak için, haydi; huzurevlerine ve yaşlılara...
Yüksel ÖNAÇAN
Foto: Feyza BAYRAM
Yükselenyıldız (Yüksel ÖNAÇAN) tarafından 11.04.2010 23:23:56 tarihinde eklendi ve 97 gösterildi.
|
miyasergulsen (14.04.2010 11:48:13)
Kendi evinden barkından ayrılıp başka bir mekana gidip yerleşmek, tanımadığı bir sürü insanın içinde ,kendince özgür değil de kurulu yaşamak insana huzur verir mi?! Ya da ne kadar huzur verir?!! Gerçekten huzura ermek için mi, yoksa evlerinde ailelerinin içinde istenmedikleri için mi gidiyorlar! Anne ve babasını götürüp yaşlılar yurduna bırakıp, sonra da bayramdan bayrama, anneler gününde, babalar gününde bir demet çiçekle ziyarete gidenleri anlamakta zorlanıyorum. Ya gitmeyenler!! Her bir kişi ayrı bir hayat, her bir hayat bir roman ..Nasıl yaşamışlardı? Evlatları için neler yapmışlardı? Ne fedakarlıklar. Ömür törpülemişlerdi.
Sonuç; yalnızlık!
Toplum olarak ta duyarsız ve ilgisiziz. Sizin de buyurduğunuz gibi hangimiz huzurevlerine gittik? Ya da kaç kere gittik? Boşa harcanan zaman içinde boş şeylerle boğuşup duruyoruz. Halbuki geleceğimiz hemen yanı başımızda…
Ailesinde, akrabasında, komşusunda, yemeğe, giymeğe, eğitime muhtaç insanlar varken hayvanlara sayısız paralar döken insanları da anlayamıyorum ve anlamakta çok zorlanıyorum. Asla ve asla hayvanlara karşı değilim, onları da yaratan Yüce Rabbim. Ama bir çocuk aç uyuyorsa, ayakkabısı yoksa, okul çantası yoksa, ömründe hiç tiyatroya, hiç kütüphaneye , hiç lunaparka gitmemişse önce onlara elimizi uzatmalıyız.
Yeğenimin oturduğu sokakta bir bayan opel marka (çok eski bir model de değildi) arabasını tamamen sokak kedilerine tahsis etmiş, arabasını kedilere sığınak olarak kullanıyordu., Gördüğümde çok şaşırmıştım .Oysa o araba parası ile kaç tane öğrenci burs alabilirdi. O kadar çok şey var ki yazılacak, kısacası hızla tuhaflaşan bir toplum olduk…
Saygılarımla..
|
|
|
|
(Yönetici)
|
Zeynep (13.04.2010 17:21:48)
Duyarlı yüreği kutlarım. Toplumumuzun bir sorununa işaret ettiniz. Saygılar.
| Bu yoruma 1 cevap yazılmış. |
|
• Yükselenyıldız (13.04.2010 20:45:02)
Beğenmenize sevindim.
İlginize teşekkürler.
Saygı öncelikli sevgiler.
|
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
11.04.2010
Okunma:
97
Yazara ait bilgiler:
Yükselenyıldız
(Yüksel ÖNAÇAN)
|
