EY BAHTIMIN KARANLIĞI !..

Attım kendimi zifiri gecenin koynuna
Kımıldayamıyor sokakların loş hali
Kıvranıyor köşe diplerinde dertli aşk
Nefesimden dökülen kara bir sevda soluyor
Çırpınışlarım can çekişiyor
Tepemde şimşekler ard arda çakıyor
Kayboldum nisan yağmurlarının vurgunlarında...

Acı bir tütündür dudaklarıma sarılan
Bir dublelik kahırlı kahkaha yükselir semaya
Ürker şıvgın vermiş sübyan aşklar
Mermili naralarda delik deşiktir pencereler
Üşür karanfiller, titrer dağlarda kekikler
Uçup gidiyor sonsuzluğa alevlerin
Yanıyorum ayazlarında ey bahtımın karanlığı...

Kıvrılabilsem yanıbaşına pembe düşlerimle
Demlense yalnızlığım ela gözlerinde
Sıcacık bir öpüş kondursam gecenin anlına
Dudaklarında gezinse sevdamın ateşi
Dokunsam tenine, samanyolunda yürüsek
Meltemlere yatırsam seni, efil efil essem başucunda
Sevgi pınarlarında bir ömür sırılsıklam ıslansak !..

Zafer Direniş
...

11 April 2010 Pazar 15.30 Lahey

direniş (zafer direniş) tarafından 11.04.2010 20:39:04 tarihinde eklendi ve 79 gösterildi.