Yeni güne, anlam veremediğim bir ses uyandırdı bugün beni. Denizin üstünden kocaman bir güneş yükseliyordu, Gökkubbe kızıl olmuş haliyle, denizle birleşmiş sefa sürerken. Kalmalar bitti artık diyordu, derinden gelen bir sesten. Hazırlan gidiyoruz dedi, şimdi gitme zamanıdır, vakit tamam...
Hiç korkmadım nedense ve hiç de sorgulamadım bu kimdir diye, Aksine, sanki her şey o kadar alışılmış gibiydi ki, hiç yadırgamadım. Hani hep yolculuklara çıkmadan evvel, paklanır ya insan, Ve hatta ...Dünya fani diyerek bir de abdestini alır .
Kim olduğunu bilmediğimle, sonu belirsiz yolculukta gibiyim. Bir yol çıktı karşımıza... Sanki, kaderimin dönüm noktasıydı. Ve iki sapağı vardı, birinin girişinde karanfiller sokağı yazıyordu, Diğerinde Gelincikler...
Rotayı hangi yöne çevirsem acaba ?... Seçim bana kalmıştı, En yakın yola saptım, Karanfiller sokağına girdim. O kadar sessizdi ki burası, duyulanlar sadece hafif esintinin sesi. Ve birden yalnız kaldığımı farkettim, dilim lal oldu, sanki taş kesildim.
Kıpkırmızı karanfilerin arasından görünen, akça pakça beyazlar, Taşlar var mermerden, hepsinin üzerinde kara yazıları var. El Fatiha diyordu, inci gibi dizilmiş kara yazılı, beyaz taşlar. Birinde benim adım ve bir de mezarım...Üzerimde bembeyaz kefenim..
Gelincikler sokağına geldim bedensiz, bilmem buraya nasıl geldim sebepsiz. Nurdan ışıklar arasında bembeyaz papatyalar, sanırsın gelmiş çılgınca bahar. Çiçeklerde arıların vızıltısı ve kuşlarda da hiç tükenmeyen cıvıltılar. Her yere ulaşan, hiç susmayan guguk kuşları ve kevser sularından şakırtılar.
En son seninle kovalamaca oynuyorduk be Azrail, ben falezlere koşmuştum, Ne zaman yakaladın da öldürdün, sende mi arkamdan ittin beni. Ben daha önce hiç böylesine ölmedim ki, nerden bileyim ne yapacağımı şimdi, Ölüm Yalnızlık mı, yoksa kimsesizlik mi ? Bu kadarını da hiç tatmamıştım ki... BÖYLESİNE ÖLMEMİŞTİM Ki...
Necla (ÖMÜR)7.04.2010 --18.30--
Ömür AHİR(Necla SARIKAVAK) tarafından 07.04.2010 23:00:54 tarihinde eklendi ve 123 gösterildi.
Ney eşliğinde hiç ölümü düşündün mü dost, Ruhunu saran o huzurla, ölümü hiç düşündün mü dost, Acıyı yüreğinin derinlerinde hissederek, Hiç sen ölümü düşündün mü dost, Ak ile karanın belli olacağı o yeri hiç düşünüp, Gülümsedinmi Ölüme dost,
Allahtan tek dileğim, yeryüzüne gelmiş geçmiş bütün insanlığı Rahmedi deryasında bağışlasın.
Şiiriniz ney eşliğinde çok anlamlı olmuş tebrik ederim.saygılar.
