“-ne zaman -------------------- kendi kendini avutan, eleri pis, perişan, yüzü yol-yol kirli, gözyaşlarından eline geçen, başka çocukların bozuk oyuncaklarının parçalarıyla sözde oyun oynayan bir çocuk görsem köyü hatırlarım, köy çocuklarını köyden şehire göçme sevdasındakilerin, tercihini sormadıkları çocuklarını gündeliğe giden analarca kendi başına bırakılan köy kökenli çocukları, daha adım atmaya başladığında çileli bir hayata bir ucundan başlamış, kendinden sonrakilere analık-babalık yapmış iskarpin boyacısı lastik ayakkabılı çocukları,
uzak diye köyüne dönememiş, okulda yatıp-kalkan, badanacı, hamal, kiremit ocaklarında cığara içerek delikanlılığa adım atan başkalarının gözünde böyle adam yerine konulmayı uman kendi kazandığı parayı harcayan beleş bulduğu ömrünü har-vurup harman savuran bir yerlere gelmeye en çok da kendinden sonrakilere adanmış onları yaşatmaya odaklanmış bir yaşam.” ….
İbrahim Çelikli(İbrahim Çelikli) tarafından 06.04.2010 16:50:06 tarihinde eklendi ve 98 gösterildi.
