Herkes ne kadar da lüzumsuzca meşgul, Bir merhabayı söyleyen dilden, gönüller yoksun. Zamanın deli sarkaçlarına mı takıldı yüreklerimiz, Esiri oldu gönüllerimiz, manasız med-cezirlerin. Ve an geldi, kimsesiz yalnızlıklara teslim ettik dostları. Terkettik-terkedildik umarsızca, dört soğuk duvara. Görüşmesek de canlar sağolsun, gönüller birdir dedik, Bir de gittik, zır deli züğürdün tesellisine uyduk.
Düşünmedik ki hiç, vakit kısa, Yaşamaya bile yoktur zaman, Ömür ahir, firkat kapıda Ve eşiğinde biri var dost bildiğimden. Nasıl oluyor da bu denli pervasız Ve aynı zamanda SEN, bu kadar vefasız İşte ben yine yalnız, seni bekliyorum anlamsız. Sen yine de gel, kabulümsün hayırsız Gel be dost, hadi gel seni bekliyorum , Kimsesiz ve yüreğim ıssız.
Necla (ÖMÜR) 2.04.2010 12.30
Ömür AHİR(Necla SARIKAVAK) tarafından 02.04.2010 16:06:37 tarihinde eklendi ve 73 gösterildi.
