NEREDEN BİLSİN
Daha çocuk..On ikisine yeni girmişti sübyan
Öyle masum, öyle mahçup..Yanakları al olmuş.
Dünyası yumuşacık dokunuşlardan ,
Pembe pamuk şekerlerinden ibaret..
O'na ne sunulduysa hayata dair,
Olduğu gibi katıksız çekmişti yüreğine.
Serkeş bir babanın korkusu bile,
Değiştirmemişti dünyasının rengini.
Pembe hayallerle süsledi düşlerini.
Uçan balonlarının ucuna ip bağlayıp,
Yüreğinde gizli kalan dolaba saklamıştı.
Komşu Teyzesi vardı, O'nunda bir kızı
Ve sevgi dolu bir babası.
Kıskanırdı çocuk kalbiyle onu
Ne de güzel severdi babası.
Görmediği baba şevkati yaralamıştı derinden.
Komşu amcası , yanakları al olmuş kızı da sevdi.
Küçük kız nasıl da sevindi.
İçinde bir anda birşeyler koptu,
Koptu da sanki bir şeyler eridi.. .
Rotanın ibresi bir süre aynı yönde kaldı.
Komşu amcası çok seviyordu nasılsa,
Hani kendi kızını sevdiği gibi,
Dokundu ya o uzun saçlarına.
Ah be komşu amcası ah..
Çok geçmeden saldırdı küçük yavruya
İnsanlığını unutmuş bir vaziyette.
Küçücük, gelişimsiz bedenini
O pis elleriyle okşadı..
Bembayaz tenine kara çaldı bebeğin..
Kaçamadı ,kavramıştı kollarından sıkıca
Canını yakmıştı ne varsa,
Çocuk teninin masumiyetini aldı acımasızca.
Azgınca dokunuşlara anlam veremedi,
Hem... Sübyan , nasıl akıl erdirsin olanlara.
Nerden bilsin, sevgi belki de böyle bir şeydi.
Bilemezdi ki...Hiç sevilmemişti ...Sevgiye acıkmıştı..
İyi ki komşu teyzesi geldi içeri
Elinde bir tepsi.
Tepside vişne suyu ve biraz da bisküvi.
Bir dikişte içti meyve suyunu.
Yapraktan beter titriyordu küçük bedeni.
İşte şimdi birşeyler uyandı aniden kafasında..
Anlamaya başladı olanları ,ama yine de
Nereden bilsin, daha kuzu, sevmeleri- sevişmeleri..
Yumuşacık teninin,yaralar bürüdü her yerini.
Evin en küçük kızı oluşundan mı ne ? Sessizdii.
O günden sonra da tamamen sustu.
Sustuğunu hiç kimse farketmedi bile.
Günlerce yatağında sessiz çığlıklarıyla boğuştu
Zaten az konuşurdu ya, kimse bir şey sormadı.
Arada sırada da karnını yokladı.
Nerden bilsin , nasıl gebe kalınır.
Kendini her an , biraz daha suçladı.
Ah komşu amcası ah...
Yitip giden beden değil,
Çocuk hayallerini nasıl da aldın elinden.
Ya o sakladığı uçan balon,
Azat etti yüreğinden , duygu dolabından.
Haftalarca karnında bebek var sandı,
Kimseye söyleyemedi, karardı dünyası.
Ölüme meydan okudu. ölmek istedi.
Küçücük bedenini , çocuk ruhunu harab etti.
Hala unutamıyor komşu amcasını,
Geçenlerde gazetede , ilk sayfada resmi vardı .
Üvey kızına tecavüz eden baba, diyordu manşette,
Üstelik bir de bebekleri olmuş.
Ah komşu amcası ah!..
Demek O'nu da sapık duygularla okşadın
Nereden bilebilirdi üvey kızı olduğunu.
Onun dokunuşlarında sevgiyi aradı ,
Nereden bilsin çocuk aklıyla okşanmanın BEDELİNİ.
Necla SARIKAVAK
27.02.2010 01.15
Ömür AHİR (Necla SARIKAVAK) tarafından 03.03.2010 15:45:17 tarihinde eklendi ve 100 gösterildi.
|
İbrahim Çelikli (07.03.2010 11:21:46)
sizi okumaya kalkışmak bile
çok şeyi göze almak
ne zaman acı bit toplumsal yara kanayacak bile bile
biz sadece gözyaşımızı sunduk
siz bir acıyı yaşadınız
lanet olsun..
kimseler görmedi malatya çocukevindeki olayda
bir ana yavrularını arıyor mavi parmaklıklı pencere altında
onu tanımayan bir beden uzatabildiği kadar uzatıyor
topuğu eski mavi çoraplı ayağını
ne farkında
ne uzaşabilir kadın
ne olur.. gerekli belki ama
ne olur
çocuklarınızı yanınıza alın
en sevdiğim şey bebeklerin mutlu gülüşü
en nefret ettiğimse ağlamaları gözyaşları
bebekleri ağlatmayın
kimse ömürlerini çalmasın
teşekkürler size
|
|
|
|
|
bestekar on (04.03.2010 08:56:22)
Daha çocuk..On ikisine yeni girmişti sübyan
Öyle masum, öyle mahçup..Yanakları al olmuş.
Dünyası yumuşacık dokunuşlardan ,
Pembe pamuk şekerlerinden ibaret..
O'na ne sunulduysa hayata dair,
Olduğu gibi katıksız çekmişti yüreğine.
Serkeş bir babanın korkusu bile,
Değiştirmemişti dünyasının rengini.
Pembe hayallerle süsledi düşlerini.
Uçan balonlarının ucuna ip bağlayıp,
Yüreğinde gizli kalan dolaba saklamıştı.
Bir yaşamın öyküsel hüznüydü dizeleriniz....
| Bu yoruma 1 cevap yazılmış. |
|
• (04.03.2010 09:00:01)
yorum ve sahibine teşekkkürler efendiim.. Selamlar..
|
|
|
|
|
|
ozanAli (03.03.2010 23:44:43)
Demek O'nu da sapık duygularla okşadın
Nereden bilebilirdi üvey kızı olduğunu.
Onun dokunuşlarında sevgiyi aradı ,
Nereden bilsin çocuk aklıyla okşanmanın BEDELİNİ.
şiirin yazılışı mükemmel
lakin konu içimizi acıtan menfur olay
böylelerini asacaksın
kalemin var olsun
| Bu yoruma 1 cevap yazılmış. |
|
• (04.03.2010 00:10:36)
sağolun teşekkürler efendimm..gerçek bir hikayedir..yazılan az bile kalır ..ama yeter dedim.. saygılarımla ..
|
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
03.03.2010
Okunma:
100
Yazara ait bilgiler:
Ömür AHİR
(Necla SARIKAVAK)
|
