ANNEMİN GÖZLERİ
Yıl 1990. Haziran ayının sıcacık güneşli bir sabahı.Trakya Üniversitesi Kırklareli Meslek Yüksek Okulunun bahçesindeyiz. Okulun son günüydü ve son sınavlar yapılıyordu. Sınavdan çıkan bahçeye iniyordu. Gırgır - şamata müthişti. O kadar çekilen sınav stresinden sonra, hiç kimse son sınavın sonucunu bile düşünmüyordu. Aynı yöne gidecek olanlar otobüs tutmuşlar, harika yolculuk olacak. Hatta ben bile o otobüsün içinde olmayı ne çok istemiştim. İzmir yönüne öğrenci otobüsü ayarlanmıştı.içinde o yöne gidecekler vardı.
Aaah evvet!.. Münire de çıktı sınavdan, otobüs kalkana kadar laflarız. Çok özliycem seni canım benim dedim.Münire asıl Manisa’lı , ama izmirde teyzesi var, hazır otobüs varken eğlenceli, ilkönce orayım giderim deyip, İzmir’e kadar gitmeye karar verdi.
Sınavdan çıktığında, arkadaşımın yüzü bir tuhaftı. Ne oldu kötü mü dedim,başıyla hayır dedi. Sana bir şey anlatacağım beni dinler misin dedi. Şaşırdım., birbirimizden izin alarak mı konuşuyorduk biz , neden böyle şimdi dedim kendi kendime... Bir rüya gördüm dedi ve başladı anlatmaya..
Rüyamda babamı gördüm ( babasını iki yıl önce kaybetmiş).. Babam beni çok özlemiş . Ben de gittim ona sarıldım, babam gelme sarılma dedi bana ama ben sarıldım , sonra O da bana sarıldı . Bunun ne demek olduğunu biliyordum. İçimden keşke sarılmasaydın diye geçirdim. Babası O’nu çağırıyordu yanına ve yarım saat sonra yola çıkılacaktı. Neyse rüya yorumunu güzel yaptım.
Sen babanı çok özlemişsin dua istiyor, eve dönünce ziyaret edersin falan dedim. Ama Münire hiç de ikna olmamıştı. İki elimi tuttu veee... gözlerime baktı uzun uzun uzun ,hasret giderircesinee . Sormadan edemedim , neden böyle bakıyorsun diye.. Neden mi dedi. Annemi çok özledim. Ama O’na kavuşamıyacağımı biliyorum, babam beni çağırıyor. Bana neden baktın, anlamadım halaa dedim. Senin gözlerin, aynı ANNEMİN GÖZLERi annemin gözlerine bakıyormuşum gibi oldu bir an , annemi göremiyeceğim bir daha... Ve biliyor musun seni de bir daha hiç göremiyeceğimi, sesini bile duyamıyacağımı biliyorum dedi. Ve defalarca Annemin Gözleri diye sarıldı, annemi de seni de çok özliycem ben, babam beni çağırdı.
Evet !...Otobüsün kalkış saati geldi.Sarıldık biraz ağladık. gözyaşlarımı saklamaya çalıştım ama olmadı ne yapayım. Otobüse bindi , tekrar indi . Sana bi kez daha , annemin gözlerine sarılacağım, bi kez daha bakacağım dedi.tekrar bindi, otobüs çalıştı birkez daha indi , sonra son kez..İnanılmaz birşeydi, DUYGU SELİ..
Ben de garaja gidip biletimi aldım ve Tekirdağ ’a geldim. Ne yaşadığımı bile daha yeni idrak etmeye çalışıyordum. Neyse akşam yemeği yedik , Zaten yoğun ve yorgun bir gündü benim için , biraz da yalnız kalmak istiyordum, yatağıma çekildim. Sabah kalktık ailece
balkonda kahvaltı yaptık. Hala aklımda Münire... Annem radyoyu açtı ve tam saat 10 haberleri. Şöyle diyordu radyo.
Kırklareli’den kalkan öğrenci otobüsü, Aliağa yakınlarında 05 sularında , şoförün uyuyup , bir kaç kez uyandırıldıktan sonra tekrar uyuması sonucunda bir kamyonla çarpıştı. Ve Ölenlerin isimleri: Münire yağcı ve...................Ağır yaralı olanlar ise çoook..... Beynimden vurulmuşa döndüm,bağırmak ağlamak istedim , sesim kısıldı.deliye döndüm . Bile bile ölüme gitti canım arkadaşım , bu kadar mı olur.Ailenin tek kızı, annesinin kuzusu, iki ağbisinin biricik kız kardeşi kardeşi, Hüseyin'in nişanlısı çok yakında düğününüz vardı sizin..
Ecel ansızın geldi.Seni çok özledim.Yattığın yer nur içinde , mekanın cennet olsun.Dualarım seninle canım arkadaşım.
Necla SARIKAVAK 08-01-2010 00.20
Ömür AHİR (Necla SARIKAVAK) tarafından 03.03.2010 15:12:04 tarihinde eklendi ve 133 gösterildi.
(Yönetici)
|
Zeynep (03.03.2010 15:35:48)
Sitemize hoşgeldiniz Necla hanım.
Nice paylaşımlara.
| Bu yoruma 1 cevap yazılmış. |
|
• (03.03.2010 15:52:42)
aaaah ilk yorum ...sağoluunnn.. hoşbulduuk..Aslında yazı pek yazmam, nadirdir.. bu da nacizane gerçek hikayem işte..sevgiler..
|
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
03.03.2010
Okunma:
133
Yazara ait bilgiler:
Ömür AHİR
(Necla SARIKAVAK)
|
