Hiç olmamış gibi say mıhla tozlu raflara, Acılarla yaşasın yeterince güldü de. Kapat gülen gözleri bakma bu taraflara, Eller girdi araya sevdamızı böldü de.
Vur sırtıma hançeri kırpmadan gözlerini, Korkma hiç kimselere anlatmam gizlerini, Haydi, söyle rahatla en ağır sözlerini, Ve saygın davranışın senin sonun oldu de.
Hani ayrılmak yoktu söylesene ne oldu, Adım gönül sayfandan bir gecede kayboldu, Nasıl bir vurgunduki yediverenim soldu? Kasırgaydı, tufandı veya kara yeldi de.
Davacıyım mahşerde elim yakanda senin, O gün şahit olacak gerdanındaki benin, Düşünde bıraktığın utangaç bir busenin, Son hatıram o vardı ne yazık ki soldu de.
Seni esen yellerden kıskanmamı suç saydın, Ardımdan koşar dedin nasılsa muhtaç saydın, Ve sonunda Yoksul’u gözünde bir hiç saydın, Zaten yaşamıyordu şimdi hepten öldü de.
Seni esen yellerden kıskanmamı suç saydın, Ardımdan koşar dedin nasılsa muhtaç saydın, Ve sonunda Yoksul’u gözünde bir hiç saydın, Zaten yaşamıyordu şimdi hepten öldü de.
Çok güzel özden yazılmış mükemmel bir şiir okudum.Kutlarım dost kalem:.
Seni esen yellerden kıskanmamı suç saydın, Ardımdan koşar dedin nasılsa muhtaç saydın, Ve sonunda Yoksul’u gözünde bir hiç saydın, Zaten yaşamıyordu şimdi hepten öldü de.
Ben sevdiğim nazlı güzelin gözünde hiç yaşamadım, hiç yoktumki öldü desin. Lakin şiiriniz nasıl derinden etkiledi beni,demeden edemedim.Son dörtlük helede son dörtlük tam benlik. Muhteşem şiirin şairini kutluyorum.