İster vedâ de buna, istersen bir ölüm bil! Söküldü ciğerlerim, artık görüşmeyelim. Neyin varsa topla git; rüyâlarımdan çekil! Yıkıldı hayallerim, artık görüşmeyelim.
Ne kadar da safmışım, ayrılmazdım izinden. Aklından neler geçse, ben anlardım gözünden. Kimseler bükemezdi, işte senin yüzünden Büküldü bileklerim, artık görüşmeyelim.
Gözümde tükenmiştin, daha da batmışsındır. Bir resmim vardı hani? Onu da atmışsındır. Ben bu haldeyken bile huzurla yatmışsındır, Sıkıldı şu yüreğim, artık görüşmeyelim.
Seviyorum mu dedin, sevdiğimi bilip de? Haz mı aldım hayattan bir kerecik gülüp de? Esaretin altında baş aşağı gelip de Çakıldı dileklerim, artık görüşmeyelim.
Sevdayı masal saydın, sevgiyi bir zaruret. Yine yanıldın yine, yenilgiyi kabul et. Ne aslını bıraktın, ne elinde tek sûret; Yakıldı mektuplarım, artık görüşmeyelim (Bize bizden fayda yok, daha görüşmeyelim.)
Esat ANIK
Esadî(Esat ANIK) tarafından 08.02.2010 13:10:53 tarihinde eklendi ve 78 gösterildi.
Sizin kadar ustaca olmasa da kabul buyurmanız ricasıyla Sayın Hocam...
Bilinmez girdabında her gün battıkça battım Aşka dair ne varsa tek tek koparıp attım Işıkları söndürdüm, kapıları kapattım Çekildi perdelerim artık görüşmeyelim..
Ne kadar da safmışım, ayrılmazdım izinden. Aklından neler geçse, ben anlardım gözünden. Kimseler bükemezdi, işte senin yüzünden Büküldü bileklerim, artık görüşmeyelim.
