ELBET BİR GÜN BİTECEK ...
kahırlardır günüme düşen sızılarda unutulmuşluğum kanar hicranları koyamadım dağlar ardına beni yedi bitirdi ağıtlar tomurcuklarda saklı kaldı güller çöl fırtınalarında vuruldu ay’sız geceler toprağa saçıldı baht-ı kara umutlar...
ne aşk kaldı, ne de sevginin sarhoşluğu halbu ki, vaadlerim vardı hayallerimle örmüştüm yarınları gün ortasında vurmuşlardı kızıl güneşi yağmur damlaları yitikti mevsimlerde ağustos böcekleri suskundu figanlardaki yüreğim bitkinliğin demindeydi!
cehennem çukurları öylesine derin ki kaçarım arsız-astarsız yüzlerden dualarım yetim kalırken yaradanıma ezan sesinde yalnızlığım kor ateşlere düşer boynum büküktür korkusuz ihanetlere yutkunurum neler düşleyerek elbet bir gün bitecek yılları bekleyerek!..
Zafer Direniş ...
03 Şubat 2010 10.30 Çarşamba Lahey
direniş (zafer direniş) tarafından 04.02.2010 17:32:51 tarihinde eklendi ve 111 gösterildi.
|
(04.02.2010 21:00:40)
Sevgili Direniş; umutsuzluğa yer olmasın gönlünde; değmez gözyaşlarına bu hayat. Kutlarım kalemnin. Selam ve saygılar...
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
04.02.2010
Okunma:
111
Yazara ait bilgiler:
direniş
(zafer direniş)
|