BİR CUMARTESİ HATIRASI...
gökyüzünün güneşi çalınmış ayazlara ağaçlar derin uykusunda boynu bükük martılar sessiz hülyalı baharlar beklenir imkansız çelenklere ilticadır serçeler titriyor sokakta evinden kovulmuş kediler karabaşın yetim bakışları ağlaşıyor sobasız evlerde çocuklar çığlıklar yükselir İstanbul’un semalarına buz kesiyor yüreğim ...
ağlasam mı, sevinsem mi; bilemiyorum beyazlık çöküyor Yeditepe’ye nazlı gelin örtüsüne bürünüyor çatılar, dallar, sokaklar ve her yer don soluyor soluksuz insanlar rüzgar çalımlıyor ortalığı ıslıklıyor tozbulutu karların keyfini pencere önündeyim bakıyorum dalgınlığımın derinliklerine hatıralarım kayıyor ıssızlığa elveda vaktidir beni benden alan ...
unutulmaz memleketimde yaşanmışlıklar doyulmaz yare, kıyılmaz sevdaya kırılgan düşlerdeyim, ağlıyorum...
lapa lapa karlara fırlatıyorum özlemlerimi çocukluğum yaşanıyor sokaklarda kartopları teğet geçiyor çılgınlıklar yaşıyor delice sevinçlerim bahar sevinçleri gözbebeklerimde ...
ceylan süzülüşlerin perde perde kovalıyor karlar ardına saklanmışlıkları vuruluyor ayazların en çetin isyankarlıkları kabarıyor sevdamın yangınları bembeyaza bürünmüş arnavut kaldırımları adımlıyorum gurbete giden yolları aşkın notalarını yazıyorum kar’lı Cumartesi’nin ardından
Zafer Direniş ...
25 Ocak 2010 Lahey
direniş (zafer direniş) tarafından 02.02.2010 21:10:43 tarihinde eklendi ve 86 gösterildi.
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
02.02.2010
Okunma:
86
Yazara ait bilgiler:
direniş
(zafer direniş)
|