NEFESİNDEN ÖPTÜĞÜM KADIN...

Sokağa çıkmışım, insanlar rahat;
Ben de rahatım ne tuhaf...
Halbuki içimde kara sevdalar bir at gibi kişner, tepinir...
Damarlarımda ağır kokulu bir mevsim dolaşır,
Öbür insanlar gibi yaşamak bana göre olmaz,
Sevdiğimi yazdı manşetler okumadın mı hiç?
Nefesinden öptüğüm kadın...

Güneş soyunmasın gözlerinde,
Bir yazıdan bağlanırım ben hayallarime...
Kıyamet aşısı gibi gözlerin varken;
Gün bir bomba gibi düşer ve batar ellerimden...

Samanyolunda ziyafetteyiz,
Günaydın bana geri gelen kalbim,
Yol nedir yolun neresindeyiz?
Kays gibi aşkla şöhret buldum;
Adımı Mecnun koydular,
Artık gün gün bitiktir Leylam işim neyleyim...

Yazılardan gelen bir zehirleniş bu,
Kurşun zehri bu...
İçkiye benzer bir şey var bu havalarda,
Güneşi doğduruyor yağmurların üstüne...
Seni nefesinden bir kez daha öpüyorum kadınım...

semih ertürk (semih ertürk) tarafından 27.01.2010 12:45:21 tarihinde eklendi ve 96 gösterildi.