SEVDİM.
Gönlümde uyuttum,ruhumda büyüttüm.Bir ihtiyaç gibi yedirdim,içirdim,giydirdim.El bebek gül bebek yaşattım.
Bebektin,ağlayışlarına,masum gülüşlerine emekleyişine şahit oldum.Seni incitmekten okadar korktum ki,itina ile okşadım ve sevdim.Ne canının yanmasına ne de üzülmene imkan vermedim.Hayallerle süsledim,günahsız hatasız besledim.Tek barınağım olduğu gönlüme yerleştirdim.Bir ev gibi hayat verdim.Büyütüyorum ve büyüyorsun.
Çocuk oldun.İçine yerleştirilmiş kocaman bir merakın var.Herşeyi merak ediyor gözlemliyor ve öğreniyorsun.Hiç bilmediğin en küçük bir bilgi dahi seni hayrete düşürüyor.Seviyorsun öğrenmeyi,hayatı yaşamayı.Tabiat seni avutamaz iken evrene sığmaz oldun.Artık gönlüne serpiştirilmiş duygu tohumları yavaş yavaş sükunetle filizleniyor.Ruhların uğramadığı kimselerin bilmediği alemlere uçuyorsun,düşlerde olmak seni mutlu ediyor.Hiç tatmadığın duygular tadıyor ve güçlü sezgiler yaratıyorsun.Okuyorsun ve hatta yazıyorsun.Kendine has üslubun ve kendine has bir dilin var.Gün geçtikce olgunlaşıyorsun bana kalmadan.Bazen sana imrendiğim bazen ise kıskandığım oldu.Bu gelişimini ve değişimini hayranlıkla izliyorum.Herşeyi bir okadar hızlı yaşıyorsun ki,zaman seni bekler iken,sen zamanı beklemeksizin sabırsızsın.Daha önünde ne asırlar geçecek….
Seninle olan gece sohbetlerini sevdim, baş döndürücü duygu yüklü muntazam sözlerine aşık oldum.Eşsiz bir mükemmelliğe sahipdin.ilk ve tek yaratmıştım.Sen konuşunca yanaklarım kızarır,utangaçlığımı gizlerdim.Değince tenine ürkekçe irkilirdim.Sende tuhaf anlaşılması güç bir sihre sahiptin.Bazen kaçtığın kuytu köşelere çekildiğin oluyordu.Kaç kez sana uğradım ise kapını tıklatmadan sadece seni hissedip yaşatarak hep gittim.Senin mutluluğun benim sevimcimsen,senin acın benim ızdırabım olmuştu.Zihnimin karanlıklarda kaybolmuş iki cümlemi arıyorum.Ve kendisine anlam kazandıracak hiç bir tecrübemde yok.Seni hissettirecek.Sakladığım iki cümlemi ufkun doğması gibi vaktini bekledim.Demlenmesini,pişmesini….
Tek gerçek olsa gerek ki,iki cümleyi söylemeyecek kadar korkak cesursuz bir yüreğe sahibim.Yıllardır kusursuzca büyükmek istediğim seni,şu an ise en büyük kusurun varlığımdan habersiz sevgimden mahrum oluşundu...
İki yabancı olarak yaşamak yüreğimi ağırlaştırıyordu.Seninle aramda duran yasakları cezaları günahları gördüm.Kurtulmak için kaç kez düşündüm seni öldürmeyi,meçhul faili olarak terketmeyi.Ama olmadı Hala diplerde bir yerlerde saklanan iki cümlemi titizlikle muhafaza ediyorum.Ha bugün,ha yarın derken eskiterek çürüttüm,belkide anlamını yitirerek yaşlandı.Aslında seni büyütürken ben hep çocuk kaldım.Belkide seni çocuk saflığında sevdim.Nefsime söz geçiremeyecek kadar acizdim.Kimsenin ulaşamayacağı kadar yüce kıymetli dokunulmaz olmasını isterken yüceltip tanrılaştırdığım seni aslında kendi bencilliğim olduğunu bizzat farkındaydım.Kezzap gibi eriyen sıkıntılı hayatımda seni daim yaşattım.Artık gönül rahatlığımla iki cümlelik sırrımı gün ışığına çıkarıyorum..İstersin ki,ya hafızanda silikce anımsarsın veyahut işlenmiş bir nakış gibi yaşatırsın.
Biliyormusun; ” BEN SENİ ÇOK SEVDİM”....
Nazlican (Nazlı Yıldırım) tarafından 22.01.2010 11:09:25 tarihinde eklendi ve 68 gösterildi.
|
ozlem (23.01.2010 11:51:39)
Kutlarım nazlıcan.
| Bu yoruma 1 cevap yazılmış. |
|
• Nazlican (23.01.2010 19:11:26)
Teşekkür ederim beğendiğinize sevindim:) Sizin kadar olamasamda kalemimden birşeyler çıakrtıyorum : ) Sevgiyle sağlıkca kalın:)
|
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
22.01.2010
Okunma:
68
Yazara ait bilgiler:
Nazlican
(Nazlı Yıldırım)
|
