vazgeç(me)mek!!!

birden birileri çıksa deseki vazgeç!!
sevdiğin bildiğin alıştığın herşeyden vazgeç... bırakıp gidebilrmiyim diye sordum kendime. hayır bu kadar kolay olamaz değilmi? ben vazgeçtim dediğim de vazgeçemem. beni ben yapan şeyleri bir kenar da saklayıp çürütemem...
gidiyoruz dendi bir gün, gidiyoruz. bana dedilerki; arkadaşlarından, bahçenden, ağaçlarından, komşu annenden, durmadan bizi azarlayan komşu kadından, kuzenlerinden, akrabalarından vazgeç. onları bırak yeniden başla. mümkünmü böyle bir şey, bir anda silip atmak hafızadan geçmişi..
ben sokaktaki attığım her adımı, ayağıma takılan her taşı, sokaktaki köpeğin zilinin sesini... her şeyi seviyorum. kolay olmamalı vazgeçmek...
ya yapamazsam alışkanlıklarım olmadan tekrar ben, ben olamazsam... biliyorum olamamda. ben böyle varım, beni böyle seviyorum...
incir sevmesemde ağacındaki o yaprak kokusunu seviyorum, yüzümü ekşitsede vişnelerimi seviyorum... ellerimi boyasada ceviz ağacımı seviyorum. ben avludaki her taşı seviyorum. en çokta yaz gecelerinde çatı da ayı seyretmeyi, elime bi kahve alıp gece boyu ona eşlik etmeyi... bana diyolarki vzgeç bunlardan yeniden başlayalım.. kolay mı bu kadar bu?
diğerlerini bilemem ama benim için vazgeçmek mümkünsüz bir şey. ben bunları sevmeye deavm ettikçe vazgeçmem...
peki ya kalk diyelim gidenler ne olacak... onlardan vazgeç(me)mek!!?

derya (derya ocak) tarafından 11.01.2010 10:55:40 tarihinde eklendi ve 131 gösterildi.