İSTİKLAL CADDESİ

Serdim kendimi kendi üstüme,İstiklal Caddesi'ndeyim
Doğduğum gibi seveceğim artık,kimse böyle çizgi çizgi sevdalı olamaz...
Tutacağım dünyanın bütün günlerinden,
Hayattan, hayallerinden istediğinden bahset sen
Hepsi bir anda olmuş farzederek,bahar öncesi bir kardelenim ben...
Aklımın sokaklarına gökdelenler dikilirken;
Tam doğru bildiklerim asfalta akıyor, hepsi bir serapmış meğer...
Gözlerinden okunan tüm şiirlerde,
Ellerimle tuttuğum çürümüş şarap kadehlerinde,
Önümde, gerimde, her yerimde,yastığımda, düşümde
Kalbimin topraklarında mezarlar, her hücremle seninleyim
Kurduğum bu sevda haritadan silindi,henüz yalvarmamışlığımla beraber...
Sen nasıl başardın yüzyıllık bir ağaç olmayı? Nasıl böyle kaldın?
Sanki yasaklanmış biri var gibi içimde İstiklal Caddesi kadar...
Cümlelerim dağıldı sadece noktalarımla kaldım,
Bir sokak gördüm ama hiç sana çıkmadı,kimse bu kadar yorgun olamaz...
Ne kadar sevmiş olabilirim?
İstiklal Caddesi kadar büyüktü galiba benim sevdam...
Yok elimde, hafızamda senden başka bir sevda...
Kimse böyle yalnız olmasın;
Kopmayı, koparılmayı anlat,
İçimden geçeceksen eğer burdayım,
Dinlen içimde istersen geçerken...
İstiklal Caddesi kadar yalnızım gitme ne olur?
Hem gündüz hem gece aklıma düşüyorsun,
Korkma yalnızlıktan...
İstiklal Caddesi kadar seviyorum seni...

semih ertürk (semih ertürk) tarafından 02.01.2010 09:41:21 tarihinde eklendi ve 129 gösterildi.