bahar kokulu şovalye... (elbet kırılır kalp)
Kırılır kalp gün gelince,
Tamiri zordur o zmn işte.
Ne kendini affeder,
Ne de bu yıkıma sebep olanı…
Zaman harcar, dil döker
Uzunca bir süreden sonra
Yıkılmaz bir kaleye dönüşür kalp…
Kapıları sonuna kadar kapalı,
Arkasında büyük kilitleri olan,
Yıkılmaz bir kaleye dönüşür kalp.
Gene günlerden bir gün,
Bir şovalye gelir,
Kapıyı tıklatıverir.
Umarsızca açarsın kalbi
Sanki daha once yıkılan
Sen değilmişsin gibi.
Açtığın anda mis gibi
Bahar kokusu giri verir içeri…
Sanarsınki farklı olacak,
Sanarsın ki bu şovalye;
Diğerleri gibi seni üzmeyecek…
Ve yine gün gelir,
Yıkı verir bütün kaleni
Baştan aşağı, sonra çeker gider
Geldiği gibi…
Götürür bahar kokusunuda…
Işte şimdi tekrar takatın varsa
Yeni bir kale inşa etmeye
Durma başla… Ama unutma
Bir daha ki sefere
Kapadığın o kapıyı
Hiç bir bahar kokulu şovalyeye açma…
derya (derya ocak) tarafından 21.12.2009 11:25:45 tarihinde eklendi ve 182 gösterildi.
|
ozanAli (21.12.2009 14:44:10)
Tedbiri elden bırakmayıp her gelen şövalyeye kapıyı açmamalı
sonra ahu zara düşmemeli
Kalemin var olsun güzeldi
Selamlar
| Bu yoruma 1 cevap yazılmış. |
|
• derya (21.12.2009 15:31:13)
haklısın :) ama işte teşekkürler yorumun için.
|
|
|
|
|
|
dosteli60 (21.12.2009 12:57:24)
Kırık bir aşk masalı gibi Zaman zaman hüzün zaman zaman öğüt gibi Ama içtenlikli dizeler Bir de bazı sözcüklerin tekrarları olmasaydı daha güzel olurdu dedim okurken
| Bu yoruma 1 cevap yazılmış. |
|
• derya (21.12.2009 13:36:44)
daha dikkatli olurum teşekkürler :)
|
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
21.12.2009
Okunma:
182
Yazara ait bilgiler:
derya
(derya ocak)
|
