BEN SENİ SEVDİM SEVELİ...
Bazen bir insanın iyiliği için ona kötülük yapmak gerekir, Ben, seni sevdim seveli seni kendime layık görmediğim için topladım tüm şeytanları, Çıldırdım gece köşelerinde, Ben, seni sevdim seveli seni kendime yasakladım, Ben, seni sevdim seveli ölüm fiyortlarında gezdim, usul usul Kör bir ustura gibi kestim gözyaşlarımı, Yalanlar söyledim, nefretler uydurdum Ben, seni sevdim seveli kendimi kaybettim bir yalanlar deryasında, Böyle yaptığım için üzgünüm ama seni sevemem artık, Ben ciğercinin köpeği, sen sosyetenin kedisi Ayrı dünyaların insanlarıyız, Ben bir garip Orhan Veli kadar yalnız, Sense bir imparatoriçe kadar asaletli... Nefret et benden, kimse sevmesin artık beni, istemem... Tavsiye ettirme beni... Ben, seni sevdim seveli ayrı dünyaların insanlarıyız, Yaktım kara saçlarımı bir mektup kervanında, bu sefer Yusuf kör oldu ağlamaktan... İlk defa argosuz yazıyorum ne tuhaf... İlk defa düzgün bir imlam var... Merak etme ilk defa terk edilmiyorum... Bu senle beraber beşinci... Ne tuhaf hala seni seviyorum, Ne tuhaf hala umudum var yaşama dair, Ne tuhaf hala şiir yazabiliyorum... Ben, seni sevdim seveli kimseyi sevemiyorum... Ben, seni sevdim seveli intiharı daha çok düşünür oldum, Ama nedense bir türlü basamıyorum hayatın tetiğine...
semih ertürk (semih ertürk) tarafından 18.12.2009 20:48:46 tarihinde eklendi ve 118 gösterildi.
|
|
|
|
ozlem (19.12.2009 02:22:44)
Ben bir garip Orhan Veli kadar yalnız, Sense bir imparatoriçe kadar asaletli...
güzeldii.
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
18.12.2009
Okunma:
118
Yazara ait bilgiler:
semih ertürk
(semih ertürk)
|