SEN BENİ SEVMEMEKTEN GİDİNCE
Hayatımda ilk kez çiçek topladım,
Sen beni sevmemekten gidince...
İnan ben değil; bu dünya fahişe kaldı,
İçtiğim hava ve sigara nefessiz kaldı,
Sen beni sevmemekten gidince...
Sanki gökyüzü bana hapis kaldı ellerin gibi,
Ne korkacağım ölümden,
Ömrüm bana sürgün kaldı...
Napoli'de aynalı çarşı;
Ben gittim sevdaya karşı...
Sevda dediysem öyle az buz değil,
Sevda dediysem öyle yalnız değil,
Sevda dediysem gözleri intiharlı sessiz bir şiir gibi,
Tazelenmiş bir sevdaya bayat bir kan gibi...
Fırıldak kara kuru kâbuslara hasret kaldım,
Bencil değil; sencil olacaktım,
Vur sen beni yerden yere,
Sen beni sevmemekten gidince...
semih ertürk (semih ertürk) tarafından 17.12.2009 14:11:24 tarihinde eklendi ve 63 gösterildi.
|
|
|
|
Buğrayiğit (19.12.2009 00:43:21)
Çook duygulandım.
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
17.12.2009
Okunma:
63
Yazara ait bilgiler:
semih ertürk
(semih ertürk)
|
