ölüm

insan doğar, yaşar, büyür ve ölür...bu cümleyi yıllardır büyüklerimizden ve çeşitli kaynaklardan duyarız.fakat insan ve dünya ilişkisi bu kadar basitmidir?yada büyüklerimiz bunun karmaşıklığının farkındayken bizlere anlatması zor oldugu içinmi basitleştirerek anlattılar?bunu bu şekilde yapmalarının bizlere yararımı yoksa zararı hatta zararlarımı oldu?
bu soruların cevaplarını bulmak çok kolay,nitekim zorlaştıran insan.cevapları bulmamanın hüzünü bir yana soruları kendine sormaya bile zaman bulamıyor insan dünya telaşesi yada üşengeçlikten.insandır maddeyi göğe çıkaran ve insandır göğü maddeye indirgeyen.insandır gördüğü iyilik karşılığı insana uşak olan,insandır gördüğü iyiliğe ve nimete nankörlük eden.
yıllardır düşünmeyi bir iş kabul etmemiş insan.aksine zamanında düşünüpte geleceği tahmin eden,hayatını dolu dolu yaşayan insanları idama mahkum etmiş.thomes more XV. yy.'da yaşamış bir düşünür,dava adamı ve zeki bir insandır.vereceğim örnek bu bazılarına göre boş boş düşünen bazılarına göreyse dolu dolu yaşayan insan kakkında olacaktır.thomes more; 1478'de ingilterede doğmuştur.ve yaşadığı 57 yıl boyunca devletine, milletine, herşeyden önemlisi insanlığa hizmet etmiş.ve sonunda aldığı ödül idam sehbasında kellesinin gövdesinden ayrılması olmuş.peki böyle yaşamış bir insanın idama gitmesine sebep olan şey neymiş?ilginçki tarih boyunca yaşayan filozoflar gibi idama gitmesine sebep olan şey davası olmuş.dönemin kralı 8. henry'nin çıkarı uğruna koymuş olduğu bir kanunu davasına engel olacağı için kabul etmemiş ve böyle insanlığa faydası olan bir insan daha o dönemde idam edilmiş.ve idam edilmeden önce bir buçuk yıl hapis yattığı sırada kızına yazdığı mektuptada tam birdava adamı olduğunu gösterir.o mektupta kızına ben çok mutluyum görevliydim görevimi tamamladım ve üstümdeki yükü hafiflettiği için kralıma ne kadar teşekkür etsem azdır demiştir.aynı şekilde sokratesinde ölüme mahkum oldugu sırada söylediği gibi 'yunan yasalarına göre yaşadım yunan yasalarına göre ölürüm'dediğini görürüz.
verdiğim örnekteki amacım;yaşadığı dönemden önde düşünen davranan insanların hep sonunda ölümü korkmadan yaşadıklarını görüyorum.peki neden?kendimce yaptığım çözümlememde bunu bir benzetmeyle açıklıyorum.bir çoban kendi kazandığı parasıyla bir eşek alır ve uzun yıllar ondan faydalanır.çok işine yarar ve o eşek öldüğünde çok fazla üzülmez.çünkü verdiği paraya değmiş ve aldığı eşeğinden uzun yıllar faydalanmıştır.diğer tarafta bir çoban kendi parasıyla bir eşek alır.ve aradan çok zaman geçmeden o eşek bir hastalığa yakalanır ve ölür.çoban çok üzülür çünkü verdiği para boşa gitmiş o eşek ona umdugunu verememiştir.insanda yaşadığı yıllar boyunca üstüne düşen görevleri yapar yada yapamasada en azından yapmak için çabalarsa ölüm geldiğinde rahat olur ve ölümü mutlulukla karşılar.tam tersi yani yaşadığı yıllar boyunca boş yaşamış üstüne düşen görevleri yapmamış hayatını dünya ugruna harcamış bir insansa ölümü tir tir bekler yada ölüm anına kadar ölceğini düşünmez bile.peki zor olan hangisi?onu insana bırakmak lazım.öyle bir yanılgıki bizi kandıran; dünyayı sonsuz sanmamızı sağlayan,bizi kötülüğe sevkediyor.
ölümü düşünmek yada düşünmemenin iki sebebi olabilir;biri ona karşı görevimimizi yerine getirmediğimiz için ondan çok korkmak ve düşünmemek yada düşünmemek.ikincisi ise ona karşı görevimizi yerine getirmiş olmanın verdiği rahatlıkla onu düşünmek yada düşünmemek.bunu iki tip insana söyledim.biri ölümden korkuyordu ve cevabı bu konuları düşünceksinde ne yapacaksın hayatın tadını çıkar oldu.ikinci insansa ölümden korkmuyordu ve cevabı ölümü derinlemesine düşünmeye kalktığımızda yaşayamayız çünkü bize bahşedilen nimetlere şükretmekle geçirsek bile ömrümüzü azdır o nimetlere nankörlükten kurtulmak imkanı yoktur dedi.bu cevapları düşündüm ve sadece bu cevapların niteliğini anlayarak bile doğru insan modelini anlamak,doğru yolu anlamak mümkündür diye düşündüm ve karar aldım.
kahkalar bugün senin,ya bundan sonrası?

gkhnclk_43 (gökhan çelik) tarafından 07.12.2009 19:16:18 tarihinde eklendi ve 218 gösterildi.