NEFRETLİYİM
İçim öyle dolu ki nefretle
Ne ben başederim yetmez gücüm
Ne de bu nefret yangını söndürebilirim
Taşdır kalbim yumuşatamazsın
Sevmeyin beni,sahiplenmeyin
Ancak yakarım canınızı
Nefretliyim ben bilmem başka
Çıkmamıştır ağzımdan tatlı bir söz
Hepsi birer yalancı olmuş ifadesiz,hiç
Bilmem ben öyle
Sevmeyi,sevilmeyi aşk nedir ki?
Yerini almış bir kere sahte hepsi
Sahiplenemedim bendeki"BEN"e
Tektir sahibimin yeri nefret
Suçluyum elbet hep suçlu
Kurtuluşum olmayan bir suçtan ibaret
Sevmem,sevemem kimseyi
Köretilmiş duygularım kilit vurulmuş kapılarına
Nefretliyim ben bilmem başka
Ne gönlümden kelebekler uçar
Ne de kıpır kıpır duygular yeşerir
Ne açan çiceği bilirim
Ne de batan güneşin verdiği hazzı
Hayat bir kere olmuş yabancı
Yaşamak nedir ki gereksiz savaş
Yalanlarla kurulmuş bir düzen
Zincirleme yollar uzar bozulmaz
Nefretliyim ben
Dedim ya taştır kalbim yumuşatamazsın...
Nazlican (Nazlı Yıldırım) tarafından 24.11.2009 20:55:44 tarihinde eklendi ve 78 gösterildi.
|
mdkalafat (07.02.2010 20:25:37)
Bu ne kin bu nefret şiirlerinizi beğeniyle okudum fakat bu kadar öfke duymayın insanlara dünyaya ve asla aşka kapamayın kapıları saygılar...
|
|
|
|
|
alaaddinuygun (25.11.2009 14:16:54)
sitemler satırlardan taşmış,,alkışşş
|
|
|
|
(Yönetici)
|
Zeynep (25.11.2009 04:59:19)
Şiir olarak güzel ama gönlünde hep umut olsun dilerim. Tebrik ederim.
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
24.11.2009
Okunma:
78
Yazara ait bilgiler:
Nazlican
(Nazlı Yıldırım)
|
