TÖVBEKÂR OLDUM...
Yâ Rab bu aşk bende, benimle her an;
Aşk ile can buldum, canda var oldum!..
Bu zorlu nefsime neyledi zaman?..
Bazen kışa döndüm, kâh bahar oldum!..
Tevhîdin nûruyla, var ettin canı;
Ufkuna nakşettin eşsiz fermânı!..
Tedbirden, takdire dönen her sonu;
Tefekkür ettikçe tövbekâr oldum!..
Kader levhâsında, ince bir sır var;
Bir ömre sığmadı, aşk denen esrâr!..
Âlemi sardıkça bu derin efkâr;
Yanmış ney misâli, âh u zâr oldum!..
Ezelden ebede bu şevk, bu heves;
Firdevs’den, Mevâ’dan, Naim’den bir ses!..
Kutsal emanete yüklü her nefes;
Dal, budak saldıkça, lalezâr oldum!..
Hüzün tezgâhında, süsledin gülü;
Yardın, pâk eyledin mümin gönülü!
Sebepler içinde her tevekkülü;
Sezdikçe hem gizli, aşikâr oldum!..
Yâ Rab yakın sensin, ben benden uzak;
İçimde, iç içe binlerce tuzak!..
Ey gönül geç nefsi, benliği bırak;
Kim demiş âlemde bahtiyâr oldum?!..
Rıfat ARAZ
Uraldan (Rıfat Araz) tarafından 21.11.2009 22:03:15 tarihinde eklendi ve 110 gösterildi.
|
miyasergulsen (22.11.2009 20:48:48)
"Yâ Rab yakın sensin, ben benden uzak;
İçimde, iç içe binlerce tuzak!..
Ey gönül geç nefsi, benliği bırak;
Kim demiş âlemde bahtiyâr oldum?!.."
Muhteşemdi...Okuyan ruhu alıp çok başka iklimlere götüren çok güzel bir şiir okuttuğunuz için teşekkürlerimle Sayın Hocam...
Saygılarımla
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
21.11.2009
Okunma:
110
Yazara ait bilgiler:
Uraldan
(Rıfat Araz)
|
