GÖNÜL UMDUĞUNA KÜSER
Eller bana taş atsa da
Gönül umduğuna küser
Dostlar bana gül tutsa da
Gönül umduğuna küser…
Güçler biter, işler bitmez
Gerçek biter, düşler bitmez
Taşlar biter, yaşlar bitmez
Gönül umduğuna küser…
Beni yârdan saymaz isen
Var yerine koymaz isen
Sözlerimi duymaz isen
Gönül umduğuna küser…
Küskünüm ben gönlüm üzgün
Ayarlarım olmaz düzgün
Bakma öyle süzgün süzgün
Gönül umduğuna küser…
Sözüm size değil dostum
Öyle kendim kendim küstüm
Yok kimseye elbet kastım
Gönül umduğuna küser...
Kul Mahmudum derdim çoktur
Gerçek dosta sözüm yoktur
Alnım açık yüzüm aktır
Gönül umduğuna küser…
KADİR ÇETİN
meftun (Kadir Çetin) tarafından 02.11.2009 20:11:36 tarihinde eklendi ve 420 gösterildi.
|
miyasergulsen (03.11.2009 14:27:17)
Elbetteki gönül umduğuna,sevdiğine, değer verdiğine küser..
Ve, aklıma Pir Sultan Abdal'ın beyitleri geldi ;
"Yağmur gibi yağar başıma taşlar,
İlle dostun gülü yareler beni!!!
Şu elin attığı taş bana değmez,
İlle dostun attığı gül pareler beni!!! "
Güzel dizelerinizi tebriklerimle..
Selam ve Saygılarımla
|
|
|
|
|
munevver (03.11.2009 10:06:22)
ÇOOK güzel.
|
|
|
|
(Yönetici)
|
Zeynep (03.11.2009 07:57:18)
''Gönül umduğuna küser'' ne çok anlam yüklü bir dize bu böyle. Maaşallah şaire. Şiir bir içim su.
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
02.11.2009
Okunma:
420
Yazara ait bilgiler:
meftun
(Kadir Çetin)
|
