kentin sokağında şairim

Ben kentin sokağından şairim gülüm
Yüreğim yaralı, bağrım yanıktır sokakta
Bazen efkârlıyım, bazen de neşeli
Ama ben en çok yaralıyım gülüm yaralı

Ben kentin sokağında bir şairim
Her gün birine ağlarım, birini dinlerim
Bazen gözü yaşlı bir anneyi bazen de,
Efkârdan sigara saran babayı dinlerim

Ben kentin sokağında şairim gülüm
İnsanları iyi tanırım gözler her şeyi belli eder
Ben kentin sokağında şairim gülüm
Bir çocuk olur çikolata için ağlarım

Ben kentin sokağında şairim gülüm
Bazen kerpiçli evin yoksul sahibi
Bazen de kuru ekmeğe sahip insanım
Ben kentin sokağında bir şairim gülüm

Ben mazlumların yoldaşıyım
Her acı benim acımdır, yürek yaramdır
Her dökülen yaşlar, benim gözyaşlarımdır
Her mutluluk, sevinçler, benim mutluluğumdur gülüm

Ben bir esnafım kriz vurur kaleme alırım
Bir ayrılan çift sevgiliyim onları yazarım
Ben sonbaharda dökülen bir yaprak
İlkbaharda filizlenen gülüm, güzelim

Bu salih der ki ;
Ben ülkemde şair olacağım
Herkesi yazacağım
Herkesi seveceğim
Ayrımcılık yapmayacağım
Barış kardeşlik için yaşacağım

Salih Durmuş (SALİH DURMUŞ) tarafından 27.10.2009 20:19:53 tarihinde eklendi ve 87 gösterildi.