MaRTıLaRa SoRSaNa

Seninle yaşanılan inan tek Anı’m oldu
Başıma tac ettiğim benden bıkanım oldu
Gözlerim dalgalarda sahil mekânım oldu

Bundan sonra bu hayat sandığından zor sana
Ne hâlde olduğumu martılara sorsana

Dili olup konuşsa bağrımdaki taşların
Artık hiç önemi yok çatılsa da kaşların
Unutmak kolay değil boşuna uğraşların

Bensizlik yüreğinde ömür boyu kor sana
Ne hâlde olduğumu martılara sorsana

Sevgi sana çok geldi usanıp bıkan sendin
Sözünü suya yazıp akdinden çıkan sendin
Sevdamın sol yanına mermiler sıkan sendin

Böyle mi olmalıydı biraz kafa yorsana
Ne hâlde olduğumu martılara sorsana

Merhameti olmazmış avcının şikârına
Engel olamıyorum yüreğimin harına
Senin eserin olan ayrılık rüzgârına

Durabiliyorsan eğer haydi karşı dursana
Ne hâlde olduğumu martılara sorsana

Tutuşmuş bir çift yürek böyle mi olmalıydı
Sevda denilen mermi hedefin bulmalıydı
Hiç değilse geride sadakat kalmalıydı

Biraz şöyle düşünüp mantığına vursana
Ne hâlde olduğumu martılara sorsana

Geçmişimde deprem var martı nidalarıyla
Avunup duruyorum dalga sedalarıyla
Hasret cellat olurken hakim edalarıyla

Hadi ne duruyorsun kalemini kırsana
Ne hâlde olduğumu martılara sorsana

HİDDETÎ döne döne adını boşa anmış
Pervaneler misâli çevrende dönüp yanmış
Sevgi riya kelâmı hayat gibi yalanmış

Müezzinin birisi salamı okur sana
Ne hâlde olduğumu martılara sorsana

FİKRET OĞUZTÜRK