İsimsiz Bir Karışıklık...
Sessiz gecenin içinde bir yolculuk daha.. Uzun zamandır yüzleşmelerden kaçıyordu içimdeki ses.. Şimdi kendiyle eş renkte olan yola doğru ilerliyor..
Yenilgiler birikmiş.. Epeyleşmiş.. Ne zamandır böyleyim_? Nasıl bu kadar çabuk kabullenmiş oldum her şeyi_? Karşı koyuşlar ne zaman sona erdi_? Nasıl bu kadar dirayetsizleşmişim_? Cvp bulamadığın şeylere kafa yormak ne kadar da zormuş..
En son ne zaman penceremden dışarı bakmışım huzurla.. Havayı solup işte hayat demişim.. Yaşadığımı hissetmişim .. Zaman doldurmak mı yoksa benimkisi_* Ben zaman kavramımı çoktan mı yitirmişim.. Her şey o kadar yoğun ve o kadar alışılagelmiş ki.. Sanki ilk günden beri böyleydi.. Anılarımı kurcalamaya çalışıyorum .. Çekip içinden çıkarmak istediklerim olmalı elbet.. Hiç mi kaile ile yaşamadım ben.. Ne zaman hayat tozu dumana katarak geldi_? Benide içine alıp sürüklemeye başladı.. Ben sürüklenirken mi gitmeleri sevdim..
Herkes içindeki çocuğa döner ya bi zaman sonra.. sürekli onu anar.. hiçbir şey olmasa etrafında ona sarılır oyuncak ayısının ruhunu ona büründürerek.. adı umut olur.. Ben öyle bir gitmişimki ; dönsemde bulabilceğim bir ufaklığım kalmamış.. O benim peşimden ben büyürken.. gitmemem için gelmiş.. sonra kendinden vazgeçmiş .. başka yere sürüklenmiş..
Büyük şeyler lazım bana.. büyük umutlar, büyük hayaller.. o kadar küçülmüş ki hayatta ki yaşanmışlıklar ; onlara tutunup tırmanmalıyım.. Işığa ulaşmanın yolu budur beklide.. Afili olmalı isyanım..
Bir AN vardır ya .. Hani o gelir silkelenir kendine gelirsin.. Benim o kadar AN ım varmış ki..Beni öyle bir silkelemişki …Her bitişte kendime öyle bir getirmişki.. Hırs yapmış her seferinde beni yenmeye çalışmış.. Alışmış kudurmuştan beter de neymiş oda anlamış..Kaçmakta neymiş ben durup gene göğüs germişim.. Ama güçlüyü oynarken tüketmişim düzenli soluk alış verişi…
Aynadaki yansımayı gördüğü anda insan pişmanlıklar sıralanırmış çoğu an.. Güçlüyü oynamak zorunda olduğun zamanlardan arta kalanları görürsün o yansımada.. ne kadar da bitkin.. Oyun sonra erdi.. eee şimdi benim amacım ne_? Hiçbir şeyin cvbı yok. Yada tüm cvplar aslına birer soru.. Bu gerçek olanmı_? Gerçekle hayal kavramını ayırt etmek zor..
Hepsi bir sınav olsa gerek.. Geçmek için çok çalışmak gerek.. Ben çalışmışımda not veren pekte adaletli olmamış.. doğrularımı yanlışlarımı karıştırmış.. neye göre kime göre ama.. Birilerine yapışmakmı gerek.. onuda yapmışımda sıyrılmayı iyi bilmişler.. Aslında karşılık beklememişim ama bilmeden beklemiş olabilirim.. Bilinmez insan nefsi işte..
Elimde avucumda ne varsa toplayıp koymuşum eteğime.. bir gün dökmek üzere.. sessiz gecenin içinde..
Öyle bir hayat var ki şu an önümde ; benim değil..istediğim değil.. Öyle bir aşk varki ; onun içinde aşkım benim değil.. Öyle bir an var ki o an doğru an değil..
İstediğim bu değil istemediğim nedir_? Tüm bunlar kabussa rüya nedir _? Tahammülsüzlük nedir_ ?
Nasıl kendime bu kadar yabancı ; nasıl bir yabancıya bu kadar yakın olabilcek kadar küçülebilmişim_? Ne zaman büyümüşümde ben büyümekten bıkıp yerimde saymayı her şeyi görmezden gelmeyi seçebilmişim..
Söylenmemesi gereken tüm sözleri söyledim.. Söylenmesi gerekenleri söylemek için şimdi biraz izin..
mucize (özlem abay) tarafından 22.09.2009 17:08:58 tarihinde eklendi ve 133 gösterildi.
|
turgutuckan (23.09.2009 00:38:49)
çok çarpıcı ve soluksuz bir okuma oldu. tebrikler yazara..
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
22.09.2009
Okunma:
133
Yazara ait bilgiler:
mucize
(özlem abay)
|