NESLİHAN

Nişanlıydık, doyum olmazdı sana
Evlendik de bir hoş oldun Neslihan
Çok kıymet verirdin inan ki bana
Neden böyle hoyrat oldun Neslihan

Çarşıya giderdik çok tutumluydun
Konuşuyor iken çok uyumluydun
Anama, babama saygı doluydun
Şimdi yüzün gülmez oldu Neslihan

Dolmuşa da binmez yaya giderdin
Aldığım çok şeye fuzuli derdin
İnan seni cimri, pinti bilirdim
Paraları savuruyon Neslihan

Asker gibi hazır olda dururdun
Hele beni gözün gibi korurdun
Evlenince niye böyle kudurdun
Sabah akşam kapar oldun Neslihan

Anamı, babamı dövdün kaçırdın
Hem usandım. hem sabrım taşırdın
Bebek istedim , onu da düşürdün
Sabrın da bir sonu vardır Neslihan

Başıma çalmadık vazo mu kaldı
Yüzüm neden soldu, soldu sarardı
Cimcikten de her tarafım morardı
Takat bitti çekemiyom Neslihan

Karaca'yım kara imiş kaderim
Başım alır diyar diyar giderim
Bir daha evlenmek mi, tövbeler derim
İn sırtımdan çekemiyom Neslihan

Musa Karaca isimli bir şaire ait olan bu şiir çok hoşuma gitti sizlerle paylaşmak istedim.Saygılar...

mdkalafat (Mustafa Derya Kalafat) tarafından 01.09.2009 18:40:27 tarihinde eklendi ve 259 gösterildi.

» Yorumlar

Yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

MONA ROZA (05.09.2009 00:23:58)

Profili | Şiirleri | Sesli şiirleri| Makaleleri | Hikayeleri

Slm Mustafa Bey:
Tam bir şiir olmuş ..O kadar cok hoşuma gitti ki nasıl bir yorum yazayım bilemiyorum...

Bu yoruma cevap yazabilmek için üye olmalısınız.

Bu yoruma 1 cevap yazılmış.

• mdkalafat (05.09.2009 20:04:30)
Yazan ben değilim şairin içinde bulunduğu duruma ne kadar kızsam da sıkıntısını çok güzel bir biçimde mısralara dökmesini takdirle karşılıyorum...

Esere ait bilgiler:

Kayıt tarihi:
01.09.2009

Okunma:
259

Yazara ait bilgiler: