E-mail adresiniz: Şifreniz: Beni hatırla   » Yeni üye olmak istiyorum » Şifremi unuttum

NERDESİN


Fırat’ın bir yakasında yaşayan bir delikanlı ile öbür yakasında yaşayan güzel bir kadın varmış. Birbirlerine âşık olmuşlar.

Delikanlı her gece Fırat’ın sularında yüzerek karşı yakaya geçer sevgilisine ulaşırmış. Gece sabaha kadar sohbet ederlermiş. Şafak sökmesine yakın delikanlı sevgilisinden müsaade isteyip, kendini Fırat’ın azgın sularına bırakır ve karşı yakaya geçermiş.

Bu gecelerce böyle sürüp gitmiş. Yine bir gece delikanlı Fırat’ı geçip sevgilisinin yanına gitmiş. Şafak sökerken delikanlı müsaade istemek üzere kadına yaklaştığında bir şeyin farkına varmış ve kadına dikkatle bakarak;

– Senin bir gözün kör müydü? Demiş. Kadın o zaman delikanlıya bakarak;

– Sen sen ol, sakın ola bugün Fırat’a girme demiş.

Delikanlı kadından ayrılmış, Fırat’a girmiş ve yüzme bilmediğinden boğularak ölmüş.

Bizim delikanlı gerçekte yüzme bilmiyormuş, duyduğu aşk yüzünden, onun gücü sayesinde Fırat’ı geçermiş. O aşk bitince de…

Ne güzel şeydir aşk. Mutluluğu hissetmek bu duyguyu yaşıyor olmak ne güzeldir kim bilir? Elbette mutlu olanlar bilir bunu.

Gülmek, içinden gelerek gülebilmek, çok değerli bir nimettir. Şahsen ben, dünyanın tüm mücevherlerine değişmem gülmeyi ve mutlu olmayı.

Küçükken kayan kaç yıldıza ümit bağlayıp da dilekler tutmuştum. Hıdırellez’de gül ağacının altına dilekler yazıp gömmüştüm.

O’nu gördüğümde, kapalı bulutlar arasında göz kırpan mavilik ve aradan sana gülümseyen güneş gibi düşünmüştüm. Ona uzaktan her baktığımda aklıma yaralarım değil, yürekten sevildiğim geliyordu!.

Ey sevgili, sen gökteki aya benziyorsun ama, sen neredesin, ay nerede? Senin yüzündeki güzellik, nür, ayın yüzünde bulunabilir mi? (Hz.Mevlana)

O şimdi gitti. Gidişi ile arkada büyük bir enkaz, onarılması güç yaralar bıraktı.

Günler, aylar ve sonunda yıllar oldu bir haber dahi alamadım. Kim bilir şimdi nerdesin?

Ben ağlarken, gül sineni dağlardın.
Ben gülünce sevincinden ağlardın.
Hastalansam karaları bağlardın.
İşte şimdi ölüm kaldı, nerdesin!..

Akşam ezanları bile hızlı okunuyor yatsıya kavuşmak için. Sen nerdesin!...

Şimdi söyle nerdesin? Oldu mu bırakıp gitmen!.. Ne yapıyorsun, nasılsın veya nerdesin bilmiyorum. Bir gün gelecek olursan; gerçekten seveceğin için gel, sevgime ihtiyacın olduğu için değil.

Yerin iyi mi? Mutlu musun?


ibezgi (ibrahim koçman) tarafından 2.1.2016 09:24:47 tarihinde eklendi ve 1050 gösterildi.

NERDESİN isimli esere henüz yorum yazılmamış.

Esere ait bilgiler:

Kayıt tarihi:
2.1.2016

Okunma:
1050

Yazara ait bilgiler:

ibezgi

(ibrahim koçman)
• Profili

 

© 2008-2009 Yazarlar Topluluğu | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir.