Sen
SEN
Sen kana susayan bir lal dudaktın.
Bana miras diye buhran bıraktın.
Önce sarhoş ettin, en sonu yaktın.
Çaktın umuduma mezar taşımı.
Sanki asumandan düşen kem nazar,
Ruhuma sevdanın kabrini kazar.
Bu aşkı nihayet tarihler yazar;
Katletsen ruhumu, yaksan naşımı!
Tepetaklak dünya, sağlar sol gibi,
Gövdeler baş olmuş, ayak kol gibi.
Hasret estiğinde toprak yol gibi;
Çamur ettin ekmeğimi, aşımı.
Hoyrat el ansızın çekince tülü,
Baktım her hatıra ne yazık ölü.
Hayat tozlu albüm, sevdam gömülü!
Nasıl kaybettim ben can yoldaşımı?
Sen sevda sarhoşu, çılgın bir gülsün.
Hayal pençesinde kumral kâkülsün.
Diken darbesinden aşkım dökülsün.
Boşa akıtırım, bu gözyaşımı.
ahmetozturk (ahmet öztürk) tarafından 12.07.2009 18:04:09 tarihinde eklendi ve 108 gösterildi.
(Yönetici)
|
Zeynep (12.07.2009 18:43:30)
Tepetaklak dünya, sağlar sol gibi,
Gövdeler baş olmuş, ayak kol gibi.
Hasret estiğinde toprak yol gibi;
Çamur ettin ekmeğimi, aşımı.
Gıpta ve hayranlıkla okudum.
| Bu yoruma 1 cevap yazılmış. |
|
• ahmetozturk (12.07.2009 19:13:44)
BEĞENİNİZ VE GÜZEL YORUMUNUZ İÇİN ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM.
|
|
|
|
|
|
Esere ait bilgiler:
Kayıt tarihi:
12.07.2009
Okunma:
108
Yazara ait bilgiler:
ahmetozturk
(ahmet öztürk)
|
