Ne oldu Can

Kara kış gibi çıktın karşıma amansız, en zor günlerimde yalnızlığıma kendimi alıştırmaya çalıştığım günlerde karşıma Çıktın niye! Beni bu en zayıf nöbetlerimde bu kaçıncı gece bilmem ama hala hasretinin şokundayım.

Daha önceki baharlarda neden yoktun, sen mi geç doğmuştum ben mi erken,

Ne oldu can neden gözlerin gülmeyi unutmuş ,neden kendinle hayalin aynı değil?

Mesafeler parçalandı hıçkırıklarımdan, Iraklı kadınlar,Filistinli çocuklar duydu feryadımı;

Sen duymadın.

Benden uzak iklimlerin, benden ırak şehirlerin,içi boş o kalabalıkların,Her gün yağmurla yıkanan o ormanların daha mı çok ihtiyacı vardı sana?

Benim kadar hasret çekti mi o şehrin semaları, hiç benim kadar yandı mı sana o kalabalıklar. Ne vardı can o denli ırak kalmanda.Bu kadar uzak iklimlerde açacak,kendimizi heba edecek, umudu kara tren raylarında bulacak ne vardı can?

İsterdim ki bütün yollar senin istasyonda son bulsun. .Dönüp dönüp sana varmalıyım her defasında.

Ne ben hasret türküleri söylemeliydim nede sen hasret kokan şiirler okumalıydın.Geceler boyu her defasında ıslanmamalıydı yıldızlar.

Geceler amasız oldu can, sen hala bıkmadın mı bekletmekten? Ben yollardan usandım sen usanmadın mı sevgili.

Bilirim bitmeyecek bu çile.Uzak diyarlarda farklı iklimlerde açmış iki çiçeğiz. Sen benim iklimlerinde üşür açamazsın.Hangimiz gelsek bir diğerinin yanına kuruyup yok olacağız.Ben kıraç topraklara döndüm Can! Çağlamayan derelere bodur makilere döndüm, Anladım ki bu sevda kahır köprüsü

Geçebilecek misin Can?

Unut be Can, Unut artık beni ve sonu gelmeyecek sevdamızı.

Bırak yeni baharı bekleyelim, Yeni bir güneş ısıtsın içimizi.Yıldızlar gizlenmesin semalarda, yeniden doğ bensiz şafaklarda!

Unut artık can!

Unut senin için yazdığım tüm sevda şiirlerini, unut tüm yanık türküleri, dinleme artık Can!

Say ki bir rüya gördün, de ki, hayal di, de ki bir romandı sonu koskoca bir hiçle biten

Unut artık sevgili!

Unut beni Can! Vakit varken, bırak hasretin bende kalsın.Varsın yokluğun cehenneminde kavrulsun yüreğim, Ben her gece saçlarını koklayayım ırak rüzgarlarla,gözlerimde takılı kalsın hayalin, Sen unut can, unut sen beni..

Kahretmem unuttuğuna, yemin olsun... İncinsem de incitmem o yüreği. Mesafeler kurşun, geceler bomba olup üstüme düşse de, her geçen tren getirmese de seni kahretmem söz.

Ne oldu Can?

Neden ağlıyorsun!

BAYKARA (Aslan BAYKARA) tarafından 21.06.2009 16:14:48 tarihinde eklendi ve 128 gösterildi.